Berichten

Noortje voorstellen love2workout

We are on a roll! Vandaag stellen we je voor aan wederom een nieuwe aanwinst voor het Love2workout-team: blogster Noortje!

 

Let me introduce you…

Hey, ik ben Noortje! 25 jaar en net afgestudeerd arts. Yep, ik zit midden in de gezondheidszorg en weet dat sporten gezond is. Maar dat weten we allemaal toch? Wat voor mij telt: bewegen maakt mij BLIJ! Hardlopen en wielrennen zijn favoriet, maar ook in de gym vind je me regelmatig voor krachttraining of HIIT en het zwembad heb ik sinds kort (her)ontdekt. Inmiddels heb ik 2 marathons gelopen en nummer 3 staat gepland in oktober dit jaar. Lekker doel om naartoe te trainen!

Mijn favo workout?

Als er maar gezweet en gehijgd kan worden, vind ik het helemaal goed. Soms lekker in mijn eentje, maar met anderen en dan de euforie delen vind ik ook fantastisch.

Noortje Hardlopen love2workout

Noortje wielrennen love2workout

Noortje zwemmen love2workout

Ook weleens in een dipje..

Vaak ben ik niet te stoppen en sport ik daaaagen achter elkaar. Maar hé, soms zit ik ook weleens in een dipje, lees: een paar dagen niet gesport en begrijp dan opeens niet hoe ik het ‘volgehouden heb’ zo vaak en veel, te sporten. Als ik me dan toch de deur uit sleep voor een rondje hardlopen of fietsen, of 3 bicep-reps doe in de gym overvalt me opeens een gevoel van vrijheid en blijdschap. Heerlijk dit toch? Je weet het: de mojo is back. Daar gaan we! En dit gevoel overbrengen op anderen maakt het nóg beter.

 

Een vaste baan als arts

Binnenkort begin ik aan mijn eerste vaste baan als arts. Tijdens mijn studietijd was het al druk, en ook de komende tijd verwacht ik niet dat er veel tijd ‘over blijft’. Tijd om te sporten heb ik altijd weten te vinden, dus ik ben er zeker van dat ook de komende tijd dat helemaal goed gaat komen. Hoe precies? In die legpuzzel neem ik jullie graag mee.

Om mijn motivatie, struggles, ups- en downs op gebied van sport met jullie te delen zal ik de komende maanden met regelmaat een blog(je) schrijven voor Love2workout. De ene keer probeer ik je te voorzien van een handje vol praktische tips (zelf bedacht of goed gejat), de andere keer wat fijne inzichten of soms gewoon een lekker motiverend verhaal.

 

DON’T KNOW IF YOU WANNA KNOW..

Ik hou echt van semi-bevroren aardbeien met soja yoghurt, ik ben tweetalig opgevoed, kom oorspronkelijk uit Limburg en pak al mijn vrije tijd aan om de wereld te zien. Een ding pak ik altijd in: mijn sportschoenen!

Tot heel snel,

Liefs Noortje

 

tennis love2workout evelien

Daar stond ik dan in de woonkamer met mijn tennis tas ingepakt, klaar voor de weken die komen gingen. Aan het materiaal zou het niet liggen en ook fysiek was ik er klaar voor want fit ben ik wel, maar mentaal.. Ohh was ik er ook mentaal klaar voor om weer die baan op te stappen na zolang geen racket aangeraakt te hebben? Toch ging ik dit jaar weer tennis competitie spelen.. lees je mee wat ik hier van heb geleerd?

 

Hoe het met tennis begon

In mijn voorstel blog vertelde ik jullie al dat ik vroeger veel heb getennist. Als klein meisje werd ik aangestoken met het tennis virus door mijn moeder. Zij tenniste op hoog niveau en nam mij vaak mee naar de tennisbaan. Toen ik oud genoeg was ging ik op tennisles, met mijn tennisracketje op mijn rug, een paar ballen, een drink flesje en toen nog een prachtige bril ging ik naar de club. Ik vond het leuk, werd ouder, ging vaker trainen en werd beter en beter. Ik mocht voor spelen voor de Drentse tennis selectie maar mocht niet door want… ja ja.. ik was te dik.. Hoezo, je krijgt meteen een minderwaardigheid complex? Ah fijn… ik kon er toen niet mee zitten, dan ging ik toch wat meer paardrijden?

tennis evelien love2workout

 

Hard work pays off

Ondanks dat ik niet goed genoeg was voor de selectie geloofde onze nieuwe clubtrainer in mij. Ik begon met privé training 1 keer in de week. Dit werd later uitgebreid naar meerdere keren per week trainen op de club en uiteindelijk bij zijn tennisschool. Op mijn 14e trainde ik bijna elke dag. Paardrijden had ik opgezegd en ik ging helemaal voor tennis. Voor schooltijd, na schooltijd, in het weekend speelde ik competitie en in de vakantie speelde ik toernooien. Uiteindelijk heb ik niet heel erg hoog gestaan, 12e van Nederland in de dubbel en 50 in de enkel, want ook al was ik een mega harde werker, ik had niet het talent zoals een Nadal, Williams of Federer heeft. (misschien ken je deze mensen niet als je geen fanatieke tennisser bent, maar dat zijn de toppers van nu :)). Maar, hard work pays off…

 

Op naar Amerika!

Nadat ik mijn vwo diploma had gehaald vertrok ik naar Amerika met een tennis beurs. Hier trainde ik meer dan 20 uur per week en volgde een Accountancy opleiding die werd betaald door de school waar ik voor speelde. 3 jaar lang heb ik dag in dag uit geleefd voor het tennis en ik genoot met volle teugen. Tot ik in mijn 4e jaar geblesseerd raakte; mijn lichaam was er klaar mee en trok al het tennissen niet meer. Het begon met mijn onderrug, maar, in Amerika doen ze niet moeilijk, even een spuit erin en ik moest weer verder. Daarna kreeg ik een scheurtje in mijn voet, waardoor ik niet kon spelen, maar toch moest spelen met een ingetapte voet met tranen in mijn ogen. Nadat dit over was begon mijn rug weer, want tja.. die spuiten werken ook maar voor even…. Het was een drama en ik verafschuwde het tennissen.

tennis-evelien-love2workout

 

Ik was er klaar mee, tot dat…

Je snapt vast, na dit laatste jaar was ik helemaal klaar met tennis. Ik gooide mijn rackets achterin de kast en ging fitnessen, kickboxen en feesten.. zolang het maar geen tennis was. Heel af en toe speelde ik een keer met wat collega’s mee, speelde hier en daar een toernooitje, miste het spelletje af en toe, maar wou niet weer beginnen met tennissen.

 

Tot dat ene whatsappje van mijn beste vriendinnetje….

 

Eef, we hebben nog een dame nodig voor ons team, wil jij dit jaar geen voorjaarscompetitie spelen?

Weer competitie spelen, en dan met mijn beste vriendin? Op de een of andere manier hoefde ik er niet lang over na te denken en heb lekker impulsief  ‘Ja Leuk!’ terug geappt. Een maand later had ik hier spijt van. Toen stond ik weer voor het eerst op de baan, en wat kwam ik mijzelf hier tegen… bang voor de competitie die komen ging.

 

Wat ik daarvan heb geleerd

Het is inmiddels Juli,  ik lig hier in de zon in het Amsterdamse bos, de competitie zit erop en achteraf ben ik blij dat ik ja heb gezegd want hoe je het wend of keert, ik heb wel een aantal dingen geleerd doordat ik toch weer ben gaan tennissen;

1.     Tennis is en blijft geweldig

Voor iedereen die nog nooit heeft getennist; het is echt een geweldige sport. Een wedstrijd kan zo lang duren als 40 minuten tot wel 3 uur, er is geen tijdcomponent zoals bijvoorbeeld bij voetbal. Het doel is simpel; een punt scoren door de bal 1x vaker over het net en binnen de lijnen te spelen dan je tegenstander. Ondanks dat het doel hetzelfde blijft is elk punt anders, elke speler waar je tegen speelt zorg ervoor dat het een andere wedstrijd wordt waarbij je andere tactieken moet toepassen. Tennis is niet alleen maar techniek en talent, er komt ook een groot deel mentale kracht bij kijken en slim spelen. Nadat ik mijn eerste singel in de competitie had gespeeld, die ik overigens dik had verloren (wat wil je, ik had amper getraind), begreep ik weer waarom ik al die trainingsuren, wedstrijden en competitie dagen vroeger zo geweldig vond; het tennisspel blijft gewoon prachtig…. Verliezen blijft trouwens nog steeds minder leuk.. maar ik wil ook niet verliezen met een potje pesten, twister of ander soort spel dus wellicht ben ik gewoon te fanatiek.

 

2.     Als je dingen niet oefent zal je nooit je niveau behouden

Na die eerste singel had ik ook meteen door dat het nooit (maar dan ook echt nooit) meer zo als vroeger zou worden. Vroeger trainde ik 20 uur in de week, nu was het veel als ik 1 uur per week trainde… Tevens was ik vroeger natuurlijk een aantal jaartjes jonger want hey, ik tik ook al bijna de 30 aan. Het klinkt allemaal heel logisch, en dat is het ook, maar het feit dat je nooit meer zo goed zult zijn als je vroeger was is soms best wel lastig te accepteren als je op zo’n baan staat te zwoegen en die backhand langs de lijn weer uit gaat, terwijl het vroeger eigenlijk 9 van de 10 keer een winner was. Toch ging het tennissen iedere competitie dag beter, kon ik beter accepteren dat mijn eigen niveau wat was gedaald en begon ik meer te genieten van het spelletje waar ik lange tijd zo’n hekel aan had gehad.

 

3.     Maar.. Tennis is net als fietsen, je verleert het niet

Ondanks dat het niveau minder was is tennis net zo als zwemmen en fietsen.. tennis is iets wat je niet verleert. Ook al gingen mijn singels in de competitie misschien niet zo goed (lees: ik heb geen enkele gewonnen) de dubbels daar en tegen gingen geweldig! Vroeger was ik altijd al beter in het dubbelen (waarbij je 2 tegen 2 speelt). Ik hield ervan om aan het net te springen en te volleren en te smashen, en ik was er ook nog wel redelijk goed in ook. Dit kwam terug tijdens de competitie waarbij ik als een fanatieke spring in het veld aan het net stond te springen. Zo zie je maar weer, het spreekwoord ‘jong geleerd is oud gedaan’ is echt geen fabel! Zelfs mijn teamgenootjes waren af en toe redelijk impressed van mijn dubbel kwaliteiten, wat mij natuurlijk goed deed want wie houdt er nou niet van complimentjes!

 

4.     Ik ben toch meer een buddy person dan ik dacht

Ik dacht altijd dat ik best wel een eenling was, als het enige kind in huis moest ik mijzelf ook vaak genoeg alleen vermaken. Op school ergerde ik mij altijd mega tijdens de teamsporten zoals volleybal waarbij er dan teamleden waren die hun best niet deden of bang waren voor de bal, dan draaide ik met mijn ogen en was totaal gefrustreerd. Daardoor werkte tennis misschien ook wel zo goed voor mij, het was ‘just me and the ball’. Toch weet ik na de competitie zeker dat ik dubbelen veel leuker vind, samen met iemand het geluk delen van een goeie bal, geeft mij meer geluk dan dat ik zelf, alleen, op de baan sta. Dit heb ik niet alleen opgemerkt met de tenniscompetitie, maar ook met crossfit, 13 juli sta ik samen met mijn beste vriendinnetje (ja diezelfde die ook tennist, ze is van alle markten thuis!) op de beach throwdown. Dit is een crossfit wedstrijd voor buddies (teams van 2) op het strand van Scheveningen. De buddy workouts zijn zoveel leuker! Want wat is er nou beter dan samen doodgaan tijdens een crossfit workout? Wellicht dat ik niet een kuddedier ben, maar toch wel meer een buddy person dan ik dacht.

 

5.     Ik kan tennis niet loslaten

Ondanks alles wat ik met tennis heb meegemaakt en de kapotte rug die ik er aan heb overgehouden, tennis heeft me grotendeels gemaakt wie ik ben. Het heeft mij naar mijn grootste avontuur tot nu toe geleid; 6 jaar lang in Amerika wonen, tennissen en studeren. De sport blijft mij toch stiekem een beetje achtervolgen. Ik heb dit jaar geleerd om te accepteren dat ik niet meer zo goed zal zijn als vroeger en door deze acceptatie ben ik weer van tennis gaan houden. Niet dat ik nu elke dag op de tennisbaan zal staan of meteen 5 toernooien mee zal doen, maar ik zal tennis nooit loslaten…  toch mooi he? Wat zo’n spontane tenniscompetitie je kan leren over jezelf :).

 

Liefs,

Evelien

 

jetske love2workout

Vandaag stellen we je voor aan de nieuwste aanwinst van het Love2workout-team: Sportvideo vlogster Jetske!

 

Video voorstelrondje

Hoi! Ik ben Jetske en vanaf nu kan je mij vaker zien op love2workout met sportvideo’s waarin in je mee ga nemen naar allerlei verschillende sporten. In de video hieronder stel ik mezelf even kort aan je voor. En scroll nog even naar beneden vppr 15 random feitjes over mij zodat je me nog beter kan leren kennen.

 

15 feitjes over Jetske

  1. Ik ben geboren met een hartafwijking, daarom sportte ik als kind nooit, pas op mijn 20ste heb ik het roer omgegooid en ben ik begonnen met mijn fit journey.
  2. Ik ben begonnen met hardlopen via de podcast van Evy Gruyart (no spon) daar waar ik eerst net 10 minuten kon rennen, loop ik nu 3 keer in de week hard en hoop ik zelfs mijn eerste halve marathon te lopen dit jaar, en wel in Disneyland Parijs.
  3.  Mijn lievelingsfruit zijn aardbeien en meloen.
  4. Ik ben dol op de zomer, picknicken, festivals, cocktails en vooral veel dansen en bruin worden!
  5. Sinds januari 2017 eet ik volledig vegan, het begon vanuit gezondheidsredenen, maar ik doe het nu vooral voor het milieu en de dieren.
  6. Ik eet eerder een zak chips leeg dan een zak (vegan) koekjes.
  7. Ik hou van fotoboeken vol met foto’s, en druk deze dan nog steeds af.
  8. Na een lange afstandsrun wil ik altijd een groot bord pasta!
  9. Naast hardlopen doe ik ook 3 keer in de week aan body pump.
  10. Ik heb mijn eigen kanaal waarbij ik vlog over duurzaamheid, veganisme en sporten.
  11. Mijn valkuil en kracht is dat ik heel veel leuk vind en snel enthousiast ben, waardoor ik soms nogal teveel doe!
  12. Ik had vroeger een hekel aan gym (het altijd als laatste gekozen worden trauma)
  13. Naast sporten is toneel spelen echt mijn passie!
  14. Ik ben stronteigenwijs
  15. Het maakt mij niet zoveel uit wat ik doe, zolang ik maar met leuke mensen ben vind ik het al snel gezellig!

 

Voor love2workout hoop ik leuke nieuwe sporten te ontdekken, voor jou en voor mezelf! Want er zijn zoveel diverse sporten en als je iets doet wat je leuk vind houd je het ook vol!

Liefs, Jetske

Evelien voorstellen

Vandaag stellen we je voor aan de nieuwste aanwinst van het Love2workout-team: Blogster Evelien

 

Blogster Evelien…

Wat een toffe titel he? “Blogster” Evelien.. Blogster… tja, of ik mijzelf nou echt al een blogster vind is de vraag, ik heb ooit eerder een blog geschreven voor Love2workout, maar dat is dan ook mijn enige ervaring tot nu toe. Ah well, vanaf nu ben ik dus part of the Love2workout team en zal ik regelmatig een stukje tikken. Cristel heeft mij gevraagd om eerst even een voorstel rondje te doen, en, aangezien zij de blogster baas is van Love2workout doe ik dit natuurlijk braaf :).

In mijn vorige blog heb ik al wat dingen verteld over mijzelf, maar ik zal hier nog even een keer een korte introductie doen zodat jullie weten wat voor type persoon al deze woorden bij elkaar heeft getikt.

Ik ben Evelien Strijker! Hoi! Aangenaam! Ik ben inmiddels alweer 29 jaar oud en woon al een aantal jaren in Amsterdam. Oorspronkelijk ben ik een vrolijke boeren meid uit Drenthe van waar ik na het halen van mijn VWO diploma ben verhuisd naar Amerika om daar 6 jaar lang te genieten van de Amerikaanse sport cultuur. Vanaf jongs af aan ben ik met sport bezig geweest en ben dan ook uiteindelijk met een sportbeurs voor tennis naar Amerika vertrokken toen ik 18 was.

 

Work-life balance

Uiteindelijk kwam ik door de liefde terug naar Nederland en werk nu alweer een aantal jaren als accountant bij één van de grote accountantskantoren gevestigd in één van de grote gebouwen op de Zuidas. Mijn grootste issue? Een work-life balance vinden. Naast werkweken van soms wel meer dan 60 uur wil ik ook nog sporten, volg ik nog een studie, heb ik onwijs lieve vrienden die aandacht nodig hebben en… ga ik in 2019 trouwen met mijn allerbeste maatje. DRUK dus. Net zo als vrijwel iedereen.

 

Mijn favoriete workouts en onderwerpen om over te schrijven

Zoals je merkt ben ik niet een blogster of influenceer die alleen maar met sporten bezig is, ik heb een drukke baan wat het wellicht leuk maakt voor jullie om ook een keer een blog te lezen van een “saaie” accountant. Wat voor onderwerpen kunnen jullie verwachten in mijn blogs?

 

Evelien tennis

Evelien crossfit

Evelien mudmasters

 

1.     Crossfit

Crossfit staat bij mij op nummer 1. Na veel jaren getennist te hebben was ik er een beetje klaar mee en moest ik opzoek naar iets nieuws. Dit begon met hardlopen, omdat ik nog niet precies wist wat ik zocht in een sportschool. Maar… hardlopen heb ik nooit echt leuk gevonden dus de motivatie was al snel ver te zoeken. Gelukkig heeft mijn beste vriendinnetje mij overgehaald om bij Vondelgym te gaan trainen, voor mij wel een stukje fietsen (20-25 min) maar samen met haar zag ik het wel zitten om wat kickbox lesjes te gaan volgen. Ah fijn, zo gezegd zo gedaan. Tijdens onze kickbox sessies keek ik altijd al met een schuin oog naar de crossfit lessen die naast ons bezig waren, smijten met gewichten, hangen aan de bar, en op je handen lopen, het zag er allemaal zo stoer uit! Dat wou ik ook! Na een beetje zeuren heb ik samen met mijn vriendinnetje de stoute schoenen aangedaan en zijn wij een proefles gaan doen, dit is nu ongeveer 2,5 jaar geleden en ik ben nog steeds helemaal verkocht! Over een paar weken sta ik samen met dat zelfde vriendinnetje op het strand van Scheveningen waar we samen aan een wedstrijd meedoen, hoe tof is dat!? Goed.. voordat ik hier al een hele blog ga schrijven… blogs over crossfit dus.

 

2.     Obstacle runs

In mijn eerste blog voor Love2workout hebben jullie kunnen lezen dat ik ook graag door de modder bagger samen met lieftallige collega’s. Dit blijft gewoon een geweldig evenement en zal ik ook zeker blijven doen in de toekomst waar ik natuurlijk leuke blogs over zal schrijven.

 

3.     Tennis

Mijn oudste passie. Na dat ik terug kwam uit Amerika heb ik de tennisrackets in de kast gelegd en bijna niet meer aangeraakt, tot ik afgelopen winter werd gevraagd om competitie te komen spelen in Amersfoort. Mijn eerst volgende blog zal gaan over hoe ik het heb ervaren om mijn tennisrackets weer af te stoffen en opnieuw die baan op te stappen, dit bracht namelijk een aantal mooie momenten, maar ook flinke tegenvallers met zich mee.

 

4.     Kickboxen

Waarom kickboxen? Dat is een onderwerp voor een blog op zich, maar de hoofdreden; er is niks lekkerder dan na een dag hard werken even helemaal los te gaan op een zak en alle agressie er uit te kunnen knallen. Kickboxen blijft één van mijn grote passies naast tennis en crossfit.

 

5.     Work/life balance

Mijn grootste struggle? Hoe combineer ik mijn drukke baan met de rest van wat ik allemaal wil doen. En wat ik wil, moet dat ook echt? En waarom wil ik het? Issues issues issues.. en blogs mogen toch ook best een keer over issues gaan, in plaats van alleen de leuke dingen?

 

6.     Trouwen en sporten

Ja, 2019.. het jaar dat ik “Ja” ga zeggen, maar hoe zit dat eigenlijk met zo’n trouwjurk passen? Mag je dan nog wel afvallen? of aankomen? En wat nu als je je been breekt? Vooral voor de dames van Love2workout een leuk en wellicht ook voor jullie toepasselijk onderwerp om over mee te lezen.

Evelien boksen

Evelien work life balance

Evelien trouwjurken passen

 

Ik heb er zin in!

Zoals jullie kunnen lezen heb ik genoeg onderwerpen om jullie (hopelijk) mee te vermaken! Ik heb er zin in om voor Love2workout te gaan schrijven en jullie af en toe een klein kijkje in mijn leven te laten nemen.  Hopelijk zijn jullie ook enthousiast! Mocht je nog meer ‘behind the scenes’ willen zien, bekijk dan nog even mijn Instagram. Tot snel!

Liefs Evelien

Simone voorstelblog

Vandaag stellen we je voor aan de nieuwste aanwinst van het love2workout-team: Blogster Simone.

 

Lekker en gezond eten met Simone

Mijn naam is Simone en ik ben moeder van 3 kinderen: zoon Riley (2009), dochter Evi (2012) en zoon Toby (2014). Na de geboorte van mijn dochter ontdekten we bij haar koemelkallergie waardoor ik me meer in voeding ben gaan verdiepen. Zo heb ik verschillende opleidingen gevolgd o.a. Orthomoleculaire Voeding bij Civas en Trainer Hormonnfactor bij Sonnevelt Opleidingen. Bij die laatste ben ik me ook meer gaan verdiepen in bewegen. Vorig jaar heb ik hierdoor een opleiding tot Floorbarre lerares gedaan. Ik houd me graag bezig met lekker en gezond eten. Op mijn site zul je veel verschillende recepten vinden.

Mijn favoriete workouts

Cristel vroeg mij om te vertellen wat voor sporten ik allemaal doe, maar dat zijn er eigenlijk best wat! Ik zal beginnen met de sporten die ik elke week wel doe:

Dansen

Vroeger heb ik dit lange tijd gedaan en sinds 3 jaar zit ik weer op les. We hebben een leuke groep volwassenen en af en toe treden we zelfs op.

Floorbarre

Hier geef ik zelf les in en ik volg er ook lessen van. Binnenkort zal ik hier wat uitgebreider over schrijven, omdat het nog redelijk onbekend is in Nederland.

Grit

Dit is een high intensity workout waarbij het draait om kracht en conditie.

Pilates

Een fijne manier om te werken aan mijn core.

Soms heel vaak en soms een hele tijd niet..

Daarnaast heb ik nog wat sporten die ik soms heel vaak doe en soms een hele tijd niet. Het ligt er dan net aan hoeveel tijd ik heb of hoe het weer is 🙂

Yoga

Als ik in de avond het idee heb dat mijn hoofd erg vol is, helpt yoga me om even een rustmoment te creëren voordat ik mijn bed instap.

Rolschaatsen

Wanneer de kinderen op school zitten wil ik nog wel eens mijn rolschaatsen aantrekken, maar alleen als het droog weer is en er niet teveel blaadjes of takken op de weg liggen.

 

Waarover ga ik schrijven?

Zoals je ziet hou ik erg van afwisselen. Rustige workouts afgewisseld met zwaardere waarbij je flink zweet. Voor Love2workout zal ik jullie meenemen langs alle sporten die ik doe. Daarnaast geef ik graag tips over welke voeding handig is rondom je workouts, hoe je sporten kan integreren in een druk leven met jonge kinderen en hoe je jezelf kan blijven motiveren.

Tot heel snel!

Groetjes Simone

www.fitenpuur.nl
Samen op weg naar gezonde gewoontes

 

Hardlopen sportverhaal

Het is even geleden maar voor wie het zich nog kan herinneren.. 1 van de eerste sportvideo’s op Love2workout was een hardlooptraining met Hardlopen Amsterdam. En naar aanleiding van die video mocht ik toen een hardloopcursus van 13 weken weggeven. De gelukkige winaar van Michelle en zij neem ons mee in haar ervaring van de hardloopcursus. Misschien is hardlopen onder begeleiding in een groep ook wel wat voor jou? Lees het snel!

 

Jeeeeh gewonnen!

Wat een leuke verrassing toen ik te horen kreeg van Cristel dat ik een 13-weekse hardloopcursus bij Hardlopen Amsterdam gad gewonnen. Ik woon zelf in Amersfoort en gelukkig geven ze hier ook les. Ik sloot dus aan bij Harlopen Amersfoort. Wegens een blessure heb ik de laatste maanden van 2017 amper kunnen hardlopen. Deze cursus was dus de perfecte kans om het hardlopen weer rustig op te bouwen zonder mezelf te overbelasten. En om te kunnen werken aan mijn sportdoel voor 2018: een halve marathon rennen!

 

Iets over mezelf

Mijn naam is Michelle en ik ben 25 jaar. Wielrennen en hardlopen zijn mijn standaard sporten, maar ik vind het ook leuk om nieuwe sporten te proberen. Vorig jaar waren dat bootcamp, boksen, CrossFit, yoga, Pilates, en boulderen. Van mijn fysiotherapeut mag ik echter geen ‘explosieve’ sporten meer doen wegens een hielblessure. Met pijn in mijn hart heb ik dus boksen, CrossFit en bootcamp moeten opgeven. Hardlopen wordt ook niet aangeraden, maar kan ik moeilijk opgeven. In januari ben ik weer begonnen met 2 à 3 keer in de week korte afstanden te lopen.

 

De eerste hardlooptraining

Voor mijn eerste hardlooptraining fiets ik naar Amersfoort-Vathorst, waar Huub op elke donderdagavond training geeft aan een groep beginners. Deze avond zijn er 9 hardlopers. Na een warming-up werken we aan onze looptechniek. Huub legt ons uit wat de beste houding is voor het rennen en hoe je je armen moet bewegen om efficiënter te lopen. Voordeel van een hardlooptrainer is dat je zulke handige tips meekrijgt! Vervolgens doen we intervaltrainingen op een verlaten bedrijventerrein. Het fijne aan intervaltrainingen in een groep is dat je op je eigen tempo kunt rennen en het zo zwaar kan maken als je zelf wilt. De hardlooptraining duurt een uur en na afloop doen we nog een aantal rekoefeningen. Bij de beginnersgroep ligt de focus op het aanleren van een goede looptechniek. Aan het eind van de cursus kunnen de lopers 5 km aan één stuk lopen. Al snel blijkt dat ik hier toch iets te snel voor ben. De 10 km kan ik al in een uur lopen. Volgende week sluit ik dus aan bij de half-gevorderden groep van Mirjam!

 

Half-gevorderden hardlooptraining

De volgende keer train ik bij Mirjam en haar half-gevorderden groep in Amersfoort-Randenbroek op de woensdagavond. Haar groep bestaat uit ongeveer 12 lopers, waarvan er vandaag 9 aanwezig zijn. Op rustig tempo dribbelen we naar de wijk waar we onze intervaltrainingen gaan doen. Deze keer is dat 650 meter op vlot tempo en 350 meter voluit. We rennen vijf rondjes en na een uur keren we terug naar het verzamelpunt om te rekken. Mirjam vertelt dat intervaltraining een goede methode is om je snelheid te verbeteren en om je lichaam te conditioneren om telkens het maximale eruit te halen. Na afloop zie ik op Strava dat we in totaal 7,5 km hebben afgelegd en dat ik zelfs een PR op de 5 km heb behaald! Een geslaagde training! Voortaan staan mijn woensdagavonden in het teken van hardlopen.

 

Trainingsschema voor hardlopen

Elke week krijgen we van de trainers ook een mail met daarin het huiswerk van de week. Dit is een uitgebreid trainingsschema dat je naar eigen behoefte kan aanpassen. Deze week raadt Mirjam aan om één keer een cross-training te doen en één keer een training te doen waarbij je rustig hardlopen afwisselt met versnelling. Ik ben gewend om ‘gewoon’ te lopen zonder enig doel, dus dit is erg handig! Tijdens de hardlooptraining heb ik Mirjam ook kunnen bestoken met vragen over het trainen. Omdat ik naast het hardlopen ook fiets en zwem, raadt ze mij aan om naast de groepstraining nog één keer een duurloop te doen (van ongeveer 7-10 km) en een losse training volgens het schema.

De losse training van deze week is: warm lopen, 15’ rustig, 2’ snel, wandelen, 15’ rustig, 2’ snel en uitlopen.

 

Voordelen van een hardlopen in een groep

Mijn ervaring met Hardlopen Amersfoort is dus zeer positief! Hopelijk ben ik aan het eind van de cursus fit genoeg om pijnloos een langere afstand te rennen! Voor de beginnelingen die twijfelen of ze zich moeten inschrijven bij een hardloopgroep, heb ik hieronder alle voordelen op een rij gezet:

  • Interval, interval, interval. Ik weet dat deze trainingen belangrijk zijn om aan je tempo te werken, maar ik doe ze nooit als ik alleen ren. Bij de groepstrainingen doe je elke week een intervaltraining en dit gaat toch wat makkelijker in een groep met een trainer die je ondertussen coacht.
  • Warming-up en stretchoefeningen. Nog een onderdeel van hardlopen dat ik altijd vergeet. Goed opwarmen en stretchen naderhand is belangrijk om blessures te voorkomen. Elke training is een reminder om hiermee te beginnen.
  • Tips van een hardlooptrainer. Huub en Mirjam zijn beide erg gepassioneerd over hardlopen. Tijdens het hardlopen geven ze ons aanwijzingen en corrigeren ze ons op techniek en tempo. Heel fijn!
  • Samen is leuker. Het is leuk om samen met andere fanatieke lopers elke week te trainen. In het donker alleen hardlopen is soms niet altijd fijn en in een groep heb je dat probleem niet.
  • Stok achter de deur. Een groep is ook een goede motivatie om elke week de deur uit te gaan en te sporten

 

Veel succes!

Groetjes Michelle

marathon-love2workout

Je kent het wel, het moment tijdens de studie dat je even niet meer weet waar je bent. Verdwaald of je op de goede weg bent. Niks ergs mee, maar wel onzeker. Dat onzekere gevoel van waar ben ik goed in? Waar wil ik zijn over 5 jaar? En hoe ga ik dat bereiken?  Toen Rosalie in het tweede jaar van haar studie zat, hoorde ze over de New York Marathon. Die wilde ze lopen! En zo begon haar eerste persoonlijke doel. Lees je mee?

 

Mijn eerste marathon: NYC

Tijdens mijn studie was er altijd heel veel zelfreflectie, dagelijks waren wij bezig met onze dromen, ambities, leerdoelen, competenties en valkuilen.  Heel leerzaam, maar ook confronterend. De strijder in mij wil dan ook altijd het beste van het beste bereiken. Mijn lat ligt hoog.  Toen ik mijn marathon in 2012 had gepland, had ik een doel en dat voelde dan ook ontzettend goed. Ik trainde volgens een uitloop schema, in mijn eentje. Elke vrije zaterdag spendeerde ik in de Run2day in Utrecht om te sparren en te kletsen over hardlopen, mijn training en alles wat er bij kwam kijken. Mijn studentenvetjes verdwenen en ik was er helemaal klaar voor.  Twee dagen voordat we vlogen, dreigde een orkaan genaamd Sandy, mijn grote droom weg te blazen, maar gelukkig we mochten vliegen! En de goede zenuwen namen toe.

Vrijdag 2 november 2012 rond 6 uur ‘s avonds, ik weet het nog precies. Net terug van shoppen en heldhaftig geld uitgeven, kwam ik binnen in het hotel waar een vreselijke  sfeer heerste. Alsof er net iemand overleden was. En toen hoorden we het… Mijn wereld verdween even onder mijn voeten… de Marathon was afgelast. We konden weer naar huis, zonder die prachtige 42 km te lopen. Ik kan niet omschrijven hoe groot mijn verdriet en onmacht waren.

 

Mijn tweede marathon: Rotterdam

Eenmaal weer thuis, kwam ik 10 kilo aan en heb een hele tijd geen sportschoen aangeraakt. Toch liet ik mij overhalen om me in te schrijven voor Rotterdam Marathon op 13 april. Getraind was ik toch wel, dacht ik… Ik voelde me dik, gefaald en wist even niet waar ik goed in was. Mijn eerste fulltime  stage zorgde ervoor dat ik minder tijd had om te trainen, maar weerhield mij er niet van om toch te gaan voor die mooie marathon in de Maasstad. We hadden een strenge winter waarin ik moest trainen, maar ik liep mijn afstanden elk weekend.  Met de marathon als doel kreeg ik zelf een beetje controle over mijn prestaties. Een eerste stage is heftig voor het zelfvertrouwen en met die marathon wilde ik bewijzen wat ik WEL kon. Aan discipline geen gebrek en ik kreeg er dan ook steeds meer zin in. Ik schreef mij zelfs in voor de volgende NYC  Marathon in november 2013. Het is bizar wat de weg naar een 42 km met een mens kan doen.

 

De dag van mijn eerste echte marathon…

Vol vertrouwen, maar toch met wat gezonde zenuwen. De dag van de marathon, 13 april 2013. Met een strak blauwe lucht, was het na maanden sneeuw ineens 20 graden.  IK GING KAPOT. Met een eindtijd van 4.54 werd er eerlijk waar een nieuwe Rosalie geboren. Ik had de marathon uitgelopen en wat waren mensen trots op mij. In november datzelfde jaar liep ik die in New York alsnog. Het was dezelfde afstand, maar ik was lichter, getrainder, meer gemotiveerd en van deze marathon droomde ik echt. Hier ging het om! Ik liep 4:18 en kwam met mijn naam in de NewYorkTimes. HOLY F*** wat een gevoel!! Dit kan niemand mij meer afnemen.

 

 

Wat sporten voor een mens kan doen

Mijn 2013 is een mooie weergave van wat sporten met een persoon doet: in januari zag je een Rosalie, die veel uitging, bol koppie, veel geluk halen uit vrienden en familie. Naarmate de training voor de Rotterdam marathon vorderde, werd ik slanker en zelfverzekerder. Ik heb mijn marathontraining alleen gedaan en gelopen, puur voor mezelf en mijn eigen waardering. Je ziet steeds meer sprankeling in de ogen en het uitstralen van geluk. Het maakte minder uit wat andere vonden, ik vertrouwde op mezelf. En dan trainen voor NYC Marathon, mijn werkelijke droom waarmaken. Nog slanker, nog sprankelender, nog gelukkiger. De lat lag wellicht hoog maar OH wat was ik trots. Het was hard werken, om het geld voor elkaar te krijgen, maar hard werken om de marathon uit te lopen? Nee.

Ik zei zonder moeite nee tegen wijn, liep met plezier de afstanden en de relatie met mijzelf werd steeds sterker. Het lopen was een moment dat van mij alleen was, niemand had daar invloed op of pakte mij dit moment af. Door waar te maken waar je van droomt,  creëer je een onverwinnelijk gevoel. Waar een wil is, is een weg. En laat niks of niemand, geen mensen, orkanen of andere tegenslagen je hiervan weerhouden. Heb ik altijd zin om te rennen? Nee… maar het lekkere gevoel erna, daar ben ik verslaafd aan.

 

Inmiddels ben ik twee marathons verder. In april 2014 heb ik Parijs gelopen en afgelopen april liep ik Rotterdam weer. Rennen en een mooie stedentrip, the perfect combination!  Ik heb mijn geluk gevonden, los van wat er privé en zakelijk qua werk gebeurt, die hardloopschoenen houden mij altijd op de weg 🙂

Mijn volgend doel is een marathon onder de 4 uur. 1 ding weet ik wel;

 

If you can dream it, you can do it!

 

Groetjes Rosalie.

 

Vind je het leuk om over persoonlijke sportervaringen te lezen? Misschien is de sportvideo van de zwangere Cristel san iets voor jou of juist het verhaal van Maartje die verslaafd is aan triathlons!

Bekkeninstabiliteit - love2workout

Bijna week 30. Nog maar 10 weken en dan zit ik op due date. Ik verbaas me steeds meer over het wonder dat er in mijn buik voltrekt, er groeit in 9 maanden ‘even’ een volwaardig mensje van binnen! Maar niet alles is roze babywolk bij mij. Mijn vorige blog over mijn zwangerschap was precies een maand geleden en toen las je al dat mijn lichaam niet helemaal meewerkte. En helaas nog steeds niet. Vandaag meer over de bekkeninstabiliteit waar ik toen al een beginnetje mee maakte. Lees je mee?

 

Gatver! Ik heb bekkeninstabiliteit!

Lees mijn vorige zwangerschapsupdate en je weet dat ik hard bezig was met het vinden van balans tussen rustig aan doen, lekker werken, toch een beetje sporten en mijn sociale leven ook een beetje in stand houden. Nou, nu een maand later is het er niet veel beter op geworden. Die balans is niet te vinden. Mijn bekkenspecialiste heeft me flink teruggevloten en mijn lichaam ook. Ik slaap slecht door de pijn en daardoor raak ik in een vicieuze cirkel. Ik word moe, kan me niet concentreren en neem de verkeerde beslissingen. Tijd voor een actieplan dus. Of eigenlijk… geen actie…

 

Maar eerst…
Wat is bekkeninstabiliteit eigenlijk?

Over bekkeninstabiliteit kan je online van alles vinden. Het gaat erom dat door de zwangerschapshormonen je banden lekker los gaan zitten om die baby ruimte te geven en daardoor worden bij sommige vrouwen de bekken instabiel. Maar voor mij betekent het, dat ik af en toe letterlijk geen meter vooruit kom. Mijn benen begeven het, pijn scheuten door mijn billen en het is net alsof mijn liezen de hele tijd ontstoken zijn. Geen pretje dus die bekkeninstabiliteit. Sporten heeft dus even een andere betekenis voor mij. En in mijn hoofd is dat een rommeltje. Hoezo kan ik niet even de straat over rennen? Of de trein halen die over 2 minuten gaat? Hoezo kan ik tijdens de heerlijke vakantie in Zuid Spanje niet de hele dag in Sevilla lopend de stad verkennen? Maar wat kan ik dan nog wel?

 

Bekkeninstabliteit actieplan
Wat doe je eraan?

Ten eerste: accepteren. Nee dat is niet makkelijk en het lukt me ook voor geen meter. Ik baal er steeds van, maar het is er.

Ten tweede: ga naar een specialist. Mijn bekkenspecialist in Amsterdam leert me alles over dat gekke, stomme bekken. Hoe het werkt, wat er gebeurt, hoe ik moet staan, hoe ik moet zitten, hoe ik moet lopen, wat ik moet doen om het bekken en die gespannen billen te ontspannen en we proberen te ontdekken wat ik nog wel kan aan sporten.

Ten derde: ontdekken en goed luisteren naar je lichaam. Heb je pijn? Wat heb je gedaan? Komt het door dat stuk wandelen? Ben je te ver gegaan met krachtoefeningen? En dan aanpassen!

En de vierde: rust! Haha, zegt ze tegen mij. Maar goed, het is echt zo. Nou moet je niet meteen als je zwanger bent de hele dag op de bank gaan liggen en niks meer doen, dat is heel slecht, maar even tussendoor ontspannen op de manier dat je dat leert van je specialist, dat is dan wel weer goed.

 

Week 28: ik trek bij je aan de rem!

Dat is letterlijk wat mijn specialiste riep. Ik kwam strompelend binnen met een slechte nacht achter de rug. Ze vroeg hoe het ging en ik antwoorde: goed hoor. Natuurlijk prikte zij daar zo doorheen. Ze wist ook te vertellen dat het precies ‘vrouwen zoals jij’ zijn die vaak tegenover haar zitten. Lekker druk, een lichaam waarvan ze vanalles zijn gewend, die kan wel tegen een stootje zeg maar, een leuke baan, of zoals ik ondernemen, een vriend en een leuk sociaal leven. Dit zijn vrouwen die vaak over de grens gaan en er niet bij stil staan dat een zwangerschap best wel zwaar is voor lichaam en geest. Dusssss…

Het (niet zo) actieplan luidt nu als volgt:
Pas die drukke planning aan. Zorg ervoor dat je 2-3 x per dag goed kan rusten, het liefst even kan liggen. En tussendoor een aantal keer 5 minuutjes met aandacht naar je buik ademen terwijl je goed zit op je zitbotten. Dat is al een hele opgave voor mij hoor! Ik ben gewend de ene afspraak achter de andere te plannen zodat ik rest van de week juist niet zoveel afspraken meer heb. Of ik zit gerust en halve dag achter elkaar te typen en te denken zonder echt even te pauzeren. Niet goed dus! Afspraak: trek een week lang aan de rem en kijk of het pijnniveau wat naar beneden gaat.

 

Week 29: waar sta je nu?

En dus zat ik afgelopen dinsdag weer op de stoel tegenover die veel te slimme bekkenmevrouw die mij meteen door heeft…
Ok. Ik had het een week geprobeerd. Op werkdagen ging het aardig maar in heb het voor mezelf verpest in het weekend. Bevrijdingsdag op een matje in het gras. FOUT! Verkeerde houding, na 10 minuten al pijn maar het niet toe willen geven. Daarna nog even door naar het terras. FOUT! Je had al pijn dus was lekker naar huis gefietst. Thuis betaalde ik de rekening met een slechte nacht. Zondag zou ik dan echt rustig aan doen. Met de auto naar Zeewolde om een commode op te halen is toch niet zo vermoeiend? De BF reed, ik ernaast in een makkelijke houding. FOUT! Dat zitten in een sportief kuipstoeltje is helemaal niet zo goed voor mijn houding. En dan ook weer terug. Thuis aangekomen konden we mee bootje varen. Lekker rustig op het water, dat kan toch geen kwaad? FOUT! Ik had natuurlijk eerst even een moeten rusten tussen de ene en de andere activiteit. Gevolg? om 18.00 uur deed mijn lijf aan alle kanten pijn. Een terrasje met de BF zat er niet meer in en de tranen liepen over mijn wangen.

Dus…. mevrouw Zwart, wat heb je nou geleerd?

Vanaf deze week ben ik weer streng naar mijn dagelijkse planning gaan kijken. De dagen zo indelen dat ik rust kan pakken tussendoor. Ik heb een dag op kantoor van mijn vaste freelance klus omgewisseld voor een dag thuiswerken en heb me gehouden aan 2-3 x per dag rust nemen (liggen of zittend ‘naar mijn buik toe ademen’). Ook heb ik toegegeven aan ‘hulp’ inschakelen. Gewoon je familie en lieve vrienden vragen of ze kunnen helpen met de klussen in huis om het baby ready te maken. En weet je? Ze vinden het hartstikke leuk om een handje te helpen. En ik? Ik sliep vannacht weer een stuk beter! Dus nu volhouden, want het weekend komt er weer aan…

 

En wat doe ik nog aan sport eigenlijk?

Ondertussen heb ik ook van alles uitgeprobeerd aan sporten, niet sporten, zittend sporten, liggende mogelijkheden.. Maar dat is weer een heel ander verhaal en die bewaren we voor volgende week ok? Deze blogpost is al lang genoeg!

Het enige wat ik nog mee wil geven aan iedereen die zwanger is en ook last heeft van bekkeninstabiliteit:
Schaam je niet. Voel je niet zielig. Voel je geen zeur. Ik voel me de hele tijd zo… Maar je hebt er niks aan! Vertel het maar gewoon, iedereen die jou lief heeft, heeft het beste met je voor en zal voor je zorgen in plaats van je zielig en sneu vinden. ECHT!

Xx,

Cristel

 

 

thee festival

Ze bedacht eigenhandig drie jaar geleden een thee festival. Omdat thee zoveel meer is dan water met een smaakje maar echt een cultuur. Nikki Hoolwerf is dol op thee en wil de rest van Nederland graag laten meegenieten tijdens ‘haar’ FesTEAval. Ze vertely over haar mooiste thee moment en nog meer. Lees je mee over deze gepassioneerde thee-enthousiast?

 

FesTEAval, hét thee festival in DeFabrique op 22 april

Op 22 april is alweer de derde editie van Nikki’s thee festival; FesTEAval. Een evenenemt rondom thee, kan dat? Tuurlijk! Ga maar eens na bij hoeveel landen thee onderdeel is van het dagelijks leven of past in een bepaalde levensstijl. De high tea uit Engeland, of de traditionele yerba uit Zuid Amerika. En je kan nog zoveel meer met thee! Er wordt mee gekookt, gebakken, gepaird.. Nikki kan je er alles over vertellen!

 

Interview met Nikki, founder FesTEAval

 

Nikki, je bent de bedenkster van het enige thee festival in Nederland. Hoe voelt dat?

Uniek. Er zijn natuurlijk wel meer thee-festivals, maar dat ik deze kans heb mogen krijgen is toch wel heel bijzonder.

 

Waarom een thee festival?

Ik ben zelf gek op thee, schrijf/schreef ook blogs op leuketheetjes.nl en kwam door mijn werk op een evenementenlocatie tot de conclusie dat er de meest uiteenlopende evenementen zijn. Er bestond alleen nog niks voor of over thee, mijn werkgever en ik hebben de handen ineen geslagen en nu vindt dit jaar alweer het derde fesTEAval plaats.

 

Wat is jouw favoriete thee?

Tie Guan Yin, dit is een oolong, een thee die tussen een groene en zwarte thee in zit, met een heerlijke bloemige smaak.

 

Dit jaar is het thema Time for Me, Time for Tea en focus je op het creëren van een persoonijk favoriet theemoment.

Wat is jouw favoriete theemoment?

Als ik thuis kom vind ik het heerlijk om lekker tot rust te komen op de bank met een kop thee.

 

Welk theemoment uit je herinnering heeft veel voor je betekent en waarom?

Dit is voor mij de reis naar Nepal geweest. Hier keek ik al lang naar uit en in de theevelden van Nepal vond ik een heel lief theeboertje, die met zo veel passie vertelde over zijn thee dat het voor mij heel herkenbaar was. De boer zette zijn thee met water dat hij kookte in een waterkoker die was aangedreven door een dieselmotortje. Deze thee was zo vol liefde en het moment was zo puur dat de thee het helemaal compleet maakte.

 

Het Dutch Tea Festival heet vanaf dit jaar het FesTEAval. Kan je ons vertellen waarom?

Ik hou enorm van woordgrappen en toen ik begon in mijn eentje met het fesTEAval had ik deze naam al op de plank liggen. We zijn begonnen met het Dutch Tea Festival zodat voor iedereen duidelijk zou zijn waar het fesTEAval om draait. De naam fesTEAval zijn we wel altijd ernaast blijven gebruiken omdat Wouter (organisatie FesTEAval) en ik hier zo gek op zijn.

Met dit jaar een nieuw logo en website, vonden we het ook tijd om een keuze te maken in titel voor het fesTEAval, na lang wikken en wegen zijn we toch gegaan voor mijn eerste idee!

 

Wat is jouw tip aan de lezers om dit jaar te bezoeken?

Ik ben zelf heel benieuwd naar de kombucha workshop en stand, daarnaast hoop ik ook tijd te hebben om een bezoek te brengen aan de thee en meditatie workshop.

 

En welke trend, hotspot of ruimte mogen we echt niet missen dit jaar?

Kombucha! En natuurlijk de Heal’tea Room!

 

Wil jij ook naar het FesTEAval? Dat kan heel makkelijk! Hier koop je je kaartjes en als je de code LOVE2WORKOUT gebruikt krijg je ook nog eens 10%korting. Tot de 22ste!

Wist je dat Love2workout een eigen workout ruimte host tijdens het FesTEAval? Hier lees je alles over de HealTEAroom! Kom je ook mee sporten en van thee genieten?

triathlon - love2workout

Het is weer even geleden maar het is zeker weer tijd voor een fijn sportverhaal. Zo eentje die lekker wegleest en je weer helemaal motiveert om met dit maartse zonnetje zelf ook weer te gaan sporten. Dit keer Maartje van Gestel, traithlete, fysiotherapeut en blogster! Lees je mee?

 

Mijn sportverhaal

Hallo, ik ben Maartje en ik ben gek van actie en uitdaging. Van jongs af en aan heb ik altijd veel aan sport gedaan. Het was bij ons in de familie niet meer dan normaal om fanatiek met sport bezig te zijn en als vanzelf rolde ik hier ook in. Als klein meisje begon ik met zwemles en daarnaast deed ik aan atletiek. Na het behalen van mijn A, B en C-diploma wilde ik doorgaan met zwemmen, in tegenstelling tot de rest van de meeste kinderen. Ik haalde mijn zwemvaardigheid diploma’s en de snorkel diploma’s maar was het nog steeds niet beu. Op mijn 9de begon ik daarom met synchroonzwemmen. Ondertussen switchte ik ook van atletiek naar voetbal en nam ik tennislessen. Zo ging het een aantal jaar door. Twee keer per week zwemtraining, twee keer per week voetbaltraining en één keer in de week tennisles. Op zaterdag voetbalwedstrijden en op zondag af en toe een zwemwedstrijd of tennistoernooi. Mijn verslaving aan sport was allang begonnen!

 

Vallen en opstaan

Uiteindelijk kreeg ik last van mijn rechterknie. Zoveel last dat voetbal en tennis steeds moeilijker werden. Op mijn 12de werd ik geopereerd. Na de operatie ging ik met een brace van lies tot enkel naar huis. Zes weken lang moest die aanblijven en liep ik met krukken. Als gevolg daarvan was er na die weken niets meer van mijn gespierde been over. Ik begon met fysio en moest aan het einde van de revalidatie volgens een programma weer gaan hardlopen. Dat was echt een drama. Ik kon het ongeveer 10 seconde volhouden en dit werkte absoluut niet motiverend.  Na bloed, zweet en tranen was ik conditioneel weer in staat om te voetballen maar aan hardlopen had ik vanaf dat punt een hekel. Uiteindelijk stopte ik niet veel later alsnog met voetbal en tennis. Ik had de snelheid en de kracht niet meer, de pijn was minder maar nog steeds aanwezig.

 

triathlon - love2workout

triathlon - love2workout

 

Tijd voor iets nieuws

Een aantal jaar ging ik volledig voor het synchroonzwemmen. Ik ging een keer extra in de week trainen en werd fanatieker met de wedstrijden. Ik vond het heerlijk om in het water te zijn en haalde hier een tijd lang veel voldoening uit. Op mijn 15de kreeg ik een vriendje dat fanatiek aan wielrennen deed. Mijn broertje fietste ook wedstrijden en tijdens onze eerste gezamenlijke vakantie waren zij vooral aan het fietsen in de Franse bergen. Mijn moeder en ik gingen er met de auto achteraan. Toen begon het te kriebelen, ik ben gek op de bergen en wilde daar ook fietsen. Een jaar later begon ik in de zomer met het fietsen op de oude fiets van mijn broertje. In de zomer fietste ik voor het eerst een berg op, l’alpe d’huez.

Wat een drama was dat, iedere paar kilometer moest ik stoppen. Die hele week fietste ik veel en dat ging uiteindelijk behoorlijk goed. Eenmaal thuis bleef ik fietsen. Ik vond zwemmen heerlijk, maar buiten op de fiets was het ook erg fijn. Na twee jaar deze sporten gecombineerd te hebben besloot ik na bijna 10 jaar te stoppen met synchroonzwemmen. Ik ging volledig over op het wielrennen, ik vroeg een wedstrijdlicentie aan een trainde de hele winter in weer en wind voor mijn eerste echte seizoen.

Regelmatig had ik twijfels, ik wist niet of ik wel goed genoeg was voor het fietsen. Ik miste het zwembad en de meiden waarmee ik mijn hele leven al bijna zwom. Na mijn eerste wielerwedstrijd was ik verkocht. Ik was dan nog niet zo goed maar ik vond het geweldig. Bij synchroonzwemmen moest altijd alles netjes en beheerst. Tijdens het wielrennen ging het om actie en spanning, dit was echt een kick!

 

triathlon - love2workout

 

Down under kwam de inspiratie…

Ik fietste zo nog twee seizoenen vol overgave door. Goede wedstrijden, slechte wedstrijden en valpartijen, het hoorde er allemaal bij. In 2015 vertrok ik voor een half jaar naar Australië voor mijn afstudeerstage als fysiotherapeut. Ik kocht daar via  de Australiesche ‘Marktplaats’ een fiets. In Sydney was fietsen levensgevaarlijk dus ik fietste rondjes van 4km in een park. Dit werd na verloop van tijd wat minder spannend en ik besloot weer te gaan zwemmen. Na mijn eerste ‘training’ van 2 keer 15 minuten borstcrawl besefte ik pas hoe ik dit had gemist. De techniek was er nog en de snelheid zat er ook nog wel een beetje in.

De triathlon sport was in Australië toen veel groter dan dat het in Nederland was. Ik werd geïnspireerd en besloot ook maar een poging te doen tot hardlopen. Onderaan de ladder begon ik met 1 minuut hardlopen, 2 minuten wandelen. Na een aantal maanden was ik in staat het rondje van 4km in het park nu ook te lopen. Net voor het einde van mijn stage liep ik zelfs een keer twee rondjes. Ik had de smaak te pakken. Tijdens het reizen verder door het land had ik dan geen fiets meer, maar mijn hardloopschoenen en duikbril ging met mij mee.

 

triathlon - love2workout

 

Hooked aan de triathlon

Terug in Nederland in 2016 besloot ik dan mijn eerste triatlon gepland moest worden. Dat jaar deed ik een aantal sprint triatlons en dat ging verbazingwekkend goed. Ik stond een aantal keer op het podium en wist er ook 2 te winnen. In 2017 zette ik nog een stapje bij een trainde ik voor het WK sprint triathlon in Rotterdam. Dit was echt een geweldige ervaring en conditioneel was ik goed gegroeid. Nu in 2018 train ik verder. In mei staat mijn eerste langere triathlon op het programma. Ik geniet vol van het trainen. Ik ben terug in het zwembad, fiets en loop lekker buiten en ben in de sportschool te vinden om extra kracht op te bouwen. Ik sport nu zo’n 10 tot 15 uur per week en zou niet anders meer willen. Dit past bij me, het kost me energie maar het geeft me nog meer energie terug. Als ik een aantal dagen niet sport voel ik me meteen onrustig en down. Ik ben geloof ik verslaafd aan het trainen en de adrenaline die bij wedstrijden hoort!

 

Meer over Maartje en haar sportverslaving?

Ben jij benieuwd welke uitdagingen mij komend seizoen te wachten staan en hoe ik dit combineer met een plantaardig voedingspatroon? Op mijn website www.demenukaartvanmaart.nl deel ik regelmatig raceverslagen en recepten. Op Instagram @demenukaartvanmaart probeer ik jou dagelijks te inspireren fit en gezond te leven. Ik ben benieuwd of dat lukt dus kom snel een keertje (online) buurten!

 

Nawoord van de redactie:

Na het lezen van dit sportverhaal van Maartje ben ik benieuwd geworden naar haar training richting haar lange triathlon in mei en de triathlon zelf natuurlijk! Als jij dat nou ook bent geworden en je wilt wel meer lezen, laat dan hieronder een reactie achter en wie weet vertelt Maartje wel meer binnenkort…