Weten jullie dat dit alweer de 25ste blog is in de rubriek INSPRED BY? Daar ben ik natuurlijk hartstikke trots op! Want sinds ik met Love2workout meer van dit soort mooie, persoonlijke en rakende verhalen plaats zijn de bezoekcijfers niet alleen omhoog geschoten maar krijg ik zoveel fijne reacties. Ik weet nu zeker dat ik hiermee het juiste pad in ben geslagen. Maar dat kan ik natuurlijk niet alleen. Ik doe dat met jullie hulp. Als lezer maar ook als verteller. Zoals vandaag Lisanne a.k.a mrsfeisty, een ware vechter…
Mrsfeisty en MMA…
Gaaf hoor, om door Cristel gevraagd te worden om mijn sportverhaal te vertellen voor Love2workout! Dus daar ga ik dan.. Ik ben Lisanne, nu 22 jaar, ik fitness en train MMA.
MMA staat voor Mixed Martial Arts, oftewel gemixte vechtkunsten. Bijna alle vechtsporten mogen hierin gebruikt worden. Maar de meeste mensen weten pas wat ik bedoel als ik de term ‘kooivechten’ gebruik. MMA kan je verdelen in 2 secties, grappling (worstelen, Brazillian jiu jitsu, judo) en striking (boksen, kickboksen, karate). Door beide zo goed mogelijk te beheersen en te combineren probeer je je gevecht te winnen. Ik heb mijn hele leven aangepast op mijn sport. Wanneer ik door mijn diensten niet bij de lessen kan zijn, fitness ik in een 24/7 gym of ga ik hardlopen met onze hond. Mijn hele lifestyle is aangepast aan mijn trainingen.
Het begon met wat minder leuks..
Maar hoe dat komt dat ik MMA zo gaaf en leuk vind? Nou dat begon met wat minder leuks. Ongeveer 6 jaar geleden kreeg ik een van mijn eerste ‘serieuze’ relaties. Hoe serieus kan een relatie voor een 16 jarige zijn? Nou, voor mij was die super serieus. Ik was flink aan het puberen en lag behoorlijk overhoop met mijzelf (en mijn ouders) en om het nog mooier te maken had ik ook besloten om op kamers te gaan in Rotterdam, want deze dramaqueen ging zo gezegd ‘dood in dat gekke dorp’. Het vriendje was in het begin heel erg leuk en lief. Hij deed MMA (geen idee wat het was) en hij skateboardde, net als ik. Tijdens deze relatie, kwam ik erachter dat ik uit skateboarden geen echte uitdaging kon halen, ik was te bang om onderuit te gaan. Ik ben toen ‘ook maar’ begonnen met kickboksen. Het vriendje werd ondertussen wel wat minder vriendelijk. Maar ja, zo verliefd, dat wilde ik natuurlijk niet zien. Het werd een knipperlichtrelatie, maar ik had mijn kickboksen en dat maakte het goed…
Totdat vriendjelief zijn voet brak. In het begin ging ik gewoon door met alles wat ik deed en het werd mij steeds duidelijker dat hij dat niet leuk vond. Hij werd gemeen, verbaal en non-verbaal agressief. Het sloop erin. Ik stopte met sporten, spullen gingen kapot en uiteindelijk liep ik ook met blauwe plekken rond. Ik werd vernederd tot op het bot. Wanneer ik de kracht vond om weg te gaan begon hij mij te manipuleren door zielig te doen en aandacht te trekken.
Ik dacht vaak aan mijn moeder. Ook al was ik af en toe een naar kind, zij heeft mij altijd gesteund en liefde gegeven. Ik dacht dat, als ik hetzelfde deed voor mijn vriendje, het met hem ook weer goed zou komen. Ik snapte toen niet dat een relatie tussen moeder en dochter anders is dan een vriendje en vriendinnetje. Op een dag las ik een sex-gesprek tussen hem en een anders meisje, de sukkel was nog ingelogd op mijn telefoon. Ik bedacht me dat het beter zou zijn als ik voorgoed uit deze relatie zou stappen en aan mezelf zou gaan denken. Dat ik daar financieel en lichamelijk ook van opknapte had ik toen eigenlijk niet eens door.
Ik wilde dat niemand mij nooit meer zo zou durven behandelen
Het was heel moeilijk, hij liet mij namelijk niet met rust. Het was nog moeilijker om te beseffen wat er allemaal gebeurt was, wat ik had laten gebeuren. Daarom moest ik sporten. Ik moest weer rustig worden. In eerste instantie begon ik thuis met een beetje fitness, daarna zocht ik naar een fitnessschool en later besefte ik dat ik eigenlijk alleen maar weer wilde vechten. Ik wilde kunnen wat hij deed voor hij zijn voet brak, MMA. Ik wilde er beter in worden dan dat hij ooit was geweest. Ik wilde dat niemand mij ooit meer zo zou kunnen of zelfs durven behandelen en vernederen.
Ik schreef me in bij een sportschool in Rotterdam-West, waar ze me vriendelijk ontvingen. Er werd me geadviseerd om eerst kickboks lessen te nemen en te leren grapplen voordat ik MMA zou gaan trainen. Dus dat deed ik. Een klein halfjaar later begon ik aan MMA en ik was meteen ontzettend verliefd op de sport. Ik was een van de weinige vrouwen en uiteindelijk was ik de enige die overbleef bij deze sportschool. Maar ik werd met ongelofelijk veel respect behandeld. Je krijgt geen speciale behandeling, er wordt rekening gehouden met het verschil in gewicht en kracht, net als bij anderen, maar daarbij houd het ook op. Ik vond en vind het nog steeds heerlijk.
[one_half]
[/one_half]
[one_half_last]
[/one_half_last]
Ik ga er alles aan doen om een beest te worden
Het kickboksen heb ik in de loop der tijd een beetje achterwegen gelaten, ik was een waardeloze trapper. Boksen en worstellen waren echt mijn ding. Ik paste mijn voeding aan en begon er krachttraining bij te doen zodat ik meer kans maakte tegen de grotere jongens. Door het sluiten van mijn oude gym verhuisde ik naar een nieuwe gym, in Schiedam, waar ook mijn oude worstelcoach heen was gegaan. Daar ben ik ook weer een beetje begonnen om het kickboksen op te pakken met een killertrainer, al blijf ik toch meer komen naar de boks-, worstel- en MMA-lessen.
De afgelopen twee jaar heb ik twee keer meegedaan aan een grappling toernooi. Helaas is het zo dat maar weinig vrouwen deze sport beoefenen en de paar vrouwen die het wel doen vallen niet meer in de categorie ‘beginner’. Hierdoor is het verdomd moeilijk om een wedstrijd te winnen. Ik heb tot nu toe dan ook alles verloren. Maar ik geef niet op. Ik maak het ze nu moeilijk met mijn 2-3 jaar MMA ervaring en mijn 1,5 jaar mat-ervaring en daar komt alleen maar meer ervaring bij zolang ik maar doorga!
Omdat ik nu een nieuwe baan heb waarvoor ik ook een studie moet volgen, wil ik me daar het komende jaar op richten. Daarnaast ga ik er alles aan doen om dit jaar echt een beest te worden, zodat ik volgend jaar een nieuwe poging kan wagen en hopelijk ook voor het eerst de boksring in kan stappen.
MMA is respect in zijn puurste vorm
Wat MMA voor mij betekent? Het is vrij zijn. Respect hebben en krijgen in zijn puurste vorm. Tijdens trainingen ‘vecht’ je eigenlijk nooit met een ander. Je spart met de ander en vecht met jezelf. Ik werk in de veiligheidssector en heb voorheen ook in de zorg gewerkt met dak- en thuislozen. Ik heb veel te maken met agressie in mijn werk maar heb maar zelden geweld hoeven toe te passen (gelukkig). Doordat ik vecht weet ik wat ik kan en weet ik ook dat ik dat altijd als LAATSTE redmiddel in kan zetten. Daardoor zal ik nooit meer een stap achteruit zetten uit angst. Als ik neer ga, ga ik neer. So be it.
Ik heb geleerd wat mijn diepste normen en waarden zijn en om die nooit meer op te geven. Ik kan afstand nemen van een situatie zonder me verslagen te voelen of mezelf gek te maken. Ik sta op nummer een. Misschien niet in een toernooi, maar wel in mijn leven en ik laat niemand dat ooit meer van mij afpakken.
Benieuwd hoe het vechten me verder af gaat? Volg me dan op Instagram @mrsfeisty. Natuurlijk beantwoord ik graag al je vragen en zou ik het gaaf vinden als je jouw eerste reactie op mijn verhaal hieronder achter laat.
