Berichten

Noortje voorstellen love2workout

We are on a roll! Vandaag stellen we je voor aan wederom een nieuwe aanwinst voor het Love2workout-team: blogster Noortje!

 

Let me introduce you…

Hey, ik ben Noortje! 25 jaar en net afgestudeerd arts. Yep, ik zit midden in de gezondheidszorg en weet dat sporten gezond is. Maar dat weten we allemaal toch? Wat voor mij telt: bewegen maakt mij BLIJ! Hardlopen en wielrennen zijn favoriet, maar ook in de gym vind je me regelmatig voor krachttraining of HIIT en het zwembad heb ik sinds kort (her)ontdekt. Inmiddels heb ik 2 marathons gelopen en nummer 3 staat gepland in oktober dit jaar. Lekker doel om naartoe te trainen!

Mijn favo workout?

Als er maar gezweet en gehijgd kan worden, vind ik het helemaal goed. Soms lekker in mijn eentje, maar met anderen en dan de euforie delen vind ik ook fantastisch.

Noortje Hardlopen love2workout

Noortje wielrennen love2workout

Noortje zwemmen love2workout

Ook weleens in een dipje..

Vaak ben ik niet te stoppen en sport ik daaaagen achter elkaar. Maar hé, soms zit ik ook weleens in een dipje, lees: een paar dagen niet gesport en begrijp dan opeens niet hoe ik het ‘volgehouden heb’ zo vaak en veel, te sporten. Als ik me dan toch de deur uit sleep voor een rondje hardlopen of fietsen, of 3 bicep-reps doe in de gym overvalt me opeens een gevoel van vrijheid en blijdschap. Heerlijk dit toch? Je weet het: de mojo is back. Daar gaan we! En dit gevoel overbrengen op anderen maakt het nóg beter.

 

Een vaste baan als arts

Binnenkort begin ik aan mijn eerste vaste baan als arts. Tijdens mijn studietijd was het al druk, en ook de komende tijd verwacht ik niet dat er veel tijd ‘over blijft’. Tijd om te sporten heb ik altijd weten te vinden, dus ik ben er zeker van dat ook de komende tijd dat helemaal goed gaat komen. Hoe precies? In die legpuzzel neem ik jullie graag mee.

Om mijn motivatie, struggles, ups- en downs op gebied van sport met jullie te delen zal ik de komende maanden met regelmaat een blog(je) schrijven voor Love2workout. De ene keer probeer ik je te voorzien van een handje vol praktische tips (zelf bedacht of goed gejat), de andere keer wat fijne inzichten of soms gewoon een lekker motiverend verhaal.

 

DON’T KNOW IF YOU WANNA KNOW..

Ik hou echt van semi-bevroren aardbeien met soja yoghurt, ik ben tweetalig opgevoed, kom oorspronkelijk uit Limburg en pak al mijn vrije tijd aan om de wereld te zien. Een ding pak ik altijd in: mijn sportschoenen!

Tot heel snel,

Liefs Noortje

 

jetske love2workout

Vandaag stellen we je voor aan de nieuwste aanwinst van het Love2workout-team: Sportvideo vlogster Jetske!

 

Video voorstelrondje

Hoi! Ik ben Jetske en vanaf nu kan je mij vaker zien op love2workout met sportvideo’s waarin in je mee ga nemen naar allerlei verschillende sporten. In de video hieronder stel ik mezelf even kort aan je voor. En scroll nog even naar beneden vppr 15 random feitjes over mij zodat je me nog beter kan leren kennen.

 

15 feitjes over Jetske

  1. Ik ben geboren met een hartafwijking, daarom sportte ik als kind nooit, pas op mijn 20ste heb ik het roer omgegooid en ben ik begonnen met mijn fit journey.
  2. Ik ben begonnen met hardlopen via de podcast van Evy Gruyart (no spon) daar waar ik eerst net 10 minuten kon rennen, loop ik nu 3 keer in de week hard en hoop ik zelfs mijn eerste halve marathon te lopen dit jaar, en wel in Disneyland Parijs.
  3.  Mijn lievelingsfruit zijn aardbeien en meloen.
  4. Ik ben dol op de zomer, picknicken, festivals, cocktails en vooral veel dansen en bruin worden!
  5. Sinds januari 2017 eet ik volledig vegan, het begon vanuit gezondheidsredenen, maar ik doe het nu vooral voor het milieu en de dieren.
  6. Ik eet eerder een zak chips leeg dan een zak (vegan) koekjes.
  7. Ik hou van fotoboeken vol met foto’s, en druk deze dan nog steeds af.
  8. Na een lange afstandsrun wil ik altijd een groot bord pasta!
  9. Naast hardlopen doe ik ook 3 keer in de week aan body pump.
  10. Ik heb mijn eigen kanaal waarbij ik vlog over duurzaamheid, veganisme en sporten.
  11. Mijn valkuil en kracht is dat ik heel veel leuk vind en snel enthousiast ben, waardoor ik soms nogal teveel doe!
  12. Ik had vroeger een hekel aan gym (het altijd als laatste gekozen worden trauma)
  13. Naast sporten is toneel spelen echt mijn passie!
  14. Ik ben stronteigenwijs
  15. Het maakt mij niet zoveel uit wat ik doe, zolang ik maar met leuke mensen ben vind ik het al snel gezellig!

 

Voor love2workout hoop ik leuke nieuwe sporten te ontdekken, voor jou en voor mezelf! Want er zijn zoveel diverse sporten en als je iets doet wat je leuk vind houd je het ook vol!

Liefs, Jetske

Hardlopen sportverhaal

Het is even geleden maar voor wie het zich nog kan herinneren.. 1 van de eerste sportvideo’s op Love2workout was een hardlooptraining met Hardlopen Amsterdam. En naar aanleiding van die video mocht ik toen een hardloopcursus van 13 weken weggeven. De gelukkige winaar van Michelle en zij neem ons mee in haar ervaring van de hardloopcursus. Misschien is hardlopen onder begeleiding in een groep ook wel wat voor jou? Lees het snel!

 

Jeeeeh gewonnen!

Wat een leuke verrassing toen ik te horen kreeg van Cristel dat ik een 13-weekse hardloopcursus bij Hardlopen Amsterdam gad gewonnen. Ik woon zelf in Amersfoort en gelukkig geven ze hier ook les. Ik sloot dus aan bij Harlopen Amersfoort. Wegens een blessure heb ik de laatste maanden van 2017 amper kunnen hardlopen. Deze cursus was dus de perfecte kans om het hardlopen weer rustig op te bouwen zonder mezelf te overbelasten. En om te kunnen werken aan mijn sportdoel voor 2018: een halve marathon rennen!

 

Iets over mezelf

Mijn naam is Michelle en ik ben 25 jaar. Wielrennen en hardlopen zijn mijn standaard sporten, maar ik vind het ook leuk om nieuwe sporten te proberen. Vorig jaar waren dat bootcamp, boksen, CrossFit, yoga, Pilates, en boulderen. Van mijn fysiotherapeut mag ik echter geen ‘explosieve’ sporten meer doen wegens een hielblessure. Met pijn in mijn hart heb ik dus boksen, CrossFit en bootcamp moeten opgeven. Hardlopen wordt ook niet aangeraden, maar kan ik moeilijk opgeven. In januari ben ik weer begonnen met 2 à 3 keer in de week korte afstanden te lopen.

 

De eerste hardlooptraining

Voor mijn eerste hardlooptraining fiets ik naar Amersfoort-Vathorst, waar Huub op elke donderdagavond training geeft aan een groep beginners. Deze avond zijn er 9 hardlopers. Na een warming-up werken we aan onze looptechniek. Huub legt ons uit wat de beste houding is voor het rennen en hoe je je armen moet bewegen om efficiënter te lopen. Voordeel van een hardlooptrainer is dat je zulke handige tips meekrijgt! Vervolgens doen we intervaltrainingen op een verlaten bedrijventerrein. Het fijne aan intervaltrainingen in een groep is dat je op je eigen tempo kunt rennen en het zo zwaar kan maken als je zelf wilt. De hardlooptraining duurt een uur en na afloop doen we nog een aantal rekoefeningen. Bij de beginnersgroep ligt de focus op het aanleren van een goede looptechniek. Aan het eind van de cursus kunnen de lopers 5 km aan één stuk lopen. Al snel blijkt dat ik hier toch iets te snel voor ben. De 10 km kan ik al in een uur lopen. Volgende week sluit ik dus aan bij de half-gevorderden groep van Mirjam!

 

Half-gevorderden hardlooptraining

De volgende keer train ik bij Mirjam en haar half-gevorderden groep in Amersfoort-Randenbroek op de woensdagavond. Haar groep bestaat uit ongeveer 12 lopers, waarvan er vandaag 9 aanwezig zijn. Op rustig tempo dribbelen we naar de wijk waar we onze intervaltrainingen gaan doen. Deze keer is dat 650 meter op vlot tempo en 350 meter voluit. We rennen vijf rondjes en na een uur keren we terug naar het verzamelpunt om te rekken. Mirjam vertelt dat intervaltraining een goede methode is om je snelheid te verbeteren en om je lichaam te conditioneren om telkens het maximale eruit te halen. Na afloop zie ik op Strava dat we in totaal 7,5 km hebben afgelegd en dat ik zelfs een PR op de 5 km heb behaald! Een geslaagde training! Voortaan staan mijn woensdagavonden in het teken van hardlopen.

 

Trainingsschema voor hardlopen

Elke week krijgen we van de trainers ook een mail met daarin het huiswerk van de week. Dit is een uitgebreid trainingsschema dat je naar eigen behoefte kan aanpassen. Deze week raadt Mirjam aan om één keer een cross-training te doen en één keer een training te doen waarbij je rustig hardlopen afwisselt met versnelling. Ik ben gewend om ‘gewoon’ te lopen zonder enig doel, dus dit is erg handig! Tijdens de hardlooptraining heb ik Mirjam ook kunnen bestoken met vragen over het trainen. Omdat ik naast het hardlopen ook fiets en zwem, raadt ze mij aan om naast de groepstraining nog één keer een duurloop te doen (van ongeveer 7-10 km) en een losse training volgens het schema.

De losse training van deze week is: warm lopen, 15’ rustig, 2’ snel, wandelen, 15’ rustig, 2’ snel en uitlopen.

 

Voordelen van een hardlopen in een groep

Mijn ervaring met Hardlopen Amersfoort is dus zeer positief! Hopelijk ben ik aan het eind van de cursus fit genoeg om pijnloos een langere afstand te rennen! Voor de beginnelingen die twijfelen of ze zich moeten inschrijven bij een hardloopgroep, heb ik hieronder alle voordelen op een rij gezet:

  • Interval, interval, interval. Ik weet dat deze trainingen belangrijk zijn om aan je tempo te werken, maar ik doe ze nooit als ik alleen ren. Bij de groepstrainingen doe je elke week een intervaltraining en dit gaat toch wat makkelijker in een groep met een trainer die je ondertussen coacht.
  • Warming-up en stretchoefeningen. Nog een onderdeel van hardlopen dat ik altijd vergeet. Goed opwarmen en stretchen naderhand is belangrijk om blessures te voorkomen. Elke training is een reminder om hiermee te beginnen.
  • Tips van een hardlooptrainer. Huub en Mirjam zijn beide erg gepassioneerd over hardlopen. Tijdens het hardlopen geven ze ons aanwijzingen en corrigeren ze ons op techniek en tempo. Heel fijn!
  • Samen is leuker. Het is leuk om samen met andere fanatieke lopers elke week te trainen. In het donker alleen hardlopen is soms niet altijd fijn en in een groep heb je dat probleem niet.
  • Stok achter de deur. Een groep is ook een goede motivatie om elke week de deur uit te gaan en te sporten

 

Veel succes!

Groetjes Michelle

marathon-love2workout

Je kent het wel, het moment tijdens de studie dat je even niet meer weet waar je bent. Verdwaald of je op de goede weg bent. Niks ergs mee, maar wel onzeker. Dat onzekere gevoel van waar ben ik goed in? Waar wil ik zijn over 5 jaar? En hoe ga ik dat bereiken?  Toen Rosalie in het tweede jaar van haar studie zat, hoorde ze over de New York Marathon. Die wilde ze lopen! En zo begon haar eerste persoonlijke doel. Lees je mee?

 

Mijn eerste marathon: NYC

Tijdens mijn studie was er altijd heel veel zelfreflectie, dagelijks waren wij bezig met onze dromen, ambities, leerdoelen, competenties en valkuilen.  Heel leerzaam, maar ook confronterend. De strijder in mij wil dan ook altijd het beste van het beste bereiken. Mijn lat ligt hoog.  Toen ik mijn marathon in 2012 had gepland, had ik een doel en dat voelde dan ook ontzettend goed. Ik trainde volgens een uitloop schema, in mijn eentje. Elke vrije zaterdag spendeerde ik in de Run2day in Utrecht om te sparren en te kletsen over hardlopen, mijn training en alles wat er bij kwam kijken. Mijn studentenvetjes verdwenen en ik was er helemaal klaar voor.  Twee dagen voordat we vlogen, dreigde een orkaan genaamd Sandy, mijn grote droom weg te blazen, maar gelukkig we mochten vliegen! En de goede zenuwen namen toe.

Vrijdag 2 november 2012 rond 6 uur ‘s avonds, ik weet het nog precies. Net terug van shoppen en heldhaftig geld uitgeven, kwam ik binnen in het hotel waar een vreselijke  sfeer heerste. Alsof er net iemand overleden was. En toen hoorden we het… Mijn wereld verdween even onder mijn voeten… de Marathon was afgelast. We konden weer naar huis, zonder die prachtige 42 km te lopen. Ik kan niet omschrijven hoe groot mijn verdriet en onmacht waren.

 

Mijn tweede marathon: Rotterdam

Eenmaal weer thuis, kwam ik 10 kilo aan en heb een hele tijd geen sportschoen aangeraakt. Toch liet ik mij overhalen om me in te schrijven voor Rotterdam Marathon op 13 april. Getraind was ik toch wel, dacht ik… Ik voelde me dik, gefaald en wist even niet waar ik goed in was. Mijn eerste fulltime  stage zorgde ervoor dat ik minder tijd had om te trainen, maar weerhield mij er niet van om toch te gaan voor die mooie marathon in de Maasstad. We hadden een strenge winter waarin ik moest trainen, maar ik liep mijn afstanden elk weekend.  Met de marathon als doel kreeg ik zelf een beetje controle over mijn prestaties. Een eerste stage is heftig voor het zelfvertrouwen en met die marathon wilde ik bewijzen wat ik WEL kon. Aan discipline geen gebrek en ik kreeg er dan ook steeds meer zin in. Ik schreef mij zelfs in voor de volgende NYC  Marathon in november 2013. Het is bizar wat de weg naar een 42 km met een mens kan doen.

 

De dag van mijn eerste echte marathon…

Vol vertrouwen, maar toch met wat gezonde zenuwen. De dag van de marathon, 13 april 2013. Met een strak blauwe lucht, was het na maanden sneeuw ineens 20 graden.  IK GING KAPOT. Met een eindtijd van 4.54 werd er eerlijk waar een nieuwe Rosalie geboren. Ik had de marathon uitgelopen en wat waren mensen trots op mij. In november datzelfde jaar liep ik die in New York alsnog. Het was dezelfde afstand, maar ik was lichter, getrainder, meer gemotiveerd en van deze marathon droomde ik echt. Hier ging het om! Ik liep 4:18 en kwam met mijn naam in de NewYorkTimes. HOLY F*** wat een gevoel!! Dit kan niemand mij meer afnemen.

 

 

Wat sporten voor een mens kan doen

Mijn 2013 is een mooie weergave van wat sporten met een persoon doet: in januari zag je een Rosalie, die veel uitging, bol koppie, veel geluk halen uit vrienden en familie. Naarmate de training voor de Rotterdam marathon vorderde, werd ik slanker en zelfverzekerder. Ik heb mijn marathontraining alleen gedaan en gelopen, puur voor mezelf en mijn eigen waardering. Je ziet steeds meer sprankeling in de ogen en het uitstralen van geluk. Het maakte minder uit wat andere vonden, ik vertrouwde op mezelf. En dan trainen voor NYC Marathon, mijn werkelijke droom waarmaken. Nog slanker, nog sprankelender, nog gelukkiger. De lat lag wellicht hoog maar OH wat was ik trots. Het was hard werken, om het geld voor elkaar te krijgen, maar hard werken om de marathon uit te lopen? Nee.

Ik zei zonder moeite nee tegen wijn, liep met plezier de afstanden en de relatie met mijzelf werd steeds sterker. Het lopen was een moment dat van mij alleen was, niemand had daar invloed op of pakte mij dit moment af. Door waar te maken waar je van droomt,  creëer je een onverwinnelijk gevoel. Waar een wil is, is een weg. En laat niks of niemand, geen mensen, orkanen of andere tegenslagen je hiervan weerhouden. Heb ik altijd zin om te rennen? Nee… maar het lekkere gevoel erna, daar ben ik verslaafd aan.

 

Inmiddels ben ik twee marathons verder. In april 2014 heb ik Parijs gelopen en afgelopen april liep ik Rotterdam weer. Rennen en een mooie stedentrip, the perfect combination!  Ik heb mijn geluk gevonden, los van wat er privé en zakelijk qua werk gebeurt, die hardloopschoenen houden mij altijd op de weg 🙂

Mijn volgend doel is een marathon onder de 4 uur. 1 ding weet ik wel;

 

If you can dream it, you can do it!

 

Groetjes Rosalie.

 

Vind je het leuk om over persoonlijke sportervaringen te lezen? Misschien is de sportvideo van de zwangere Cristel san iets voor jou of juist het verhaal van Maartje die verslaafd is aan triathlons!

sporten met mannen

Ze is one of the guys en heel vrouwelijk tegelijk. Lekker sportief en spontaan. Houdt van een uitdaging, is accountant en sport graag met mannen. Waarom? Dat mag Evelien lekker zelf vertellen! Lees je mee?

 

Even voorstellen…

Hey jij daar, leuk dat je deze BLOG gaat lezen. Ik heb nog nooit eerder een blog geschreven dus er gaat een wereld voor mij open. Allereerst zal ik mijzelf even introduceren zodat jij in ieder geval weet wat voor persoon al deze woorden bij elkaar heeft getikt. Ik ben Evelien Strijker. Hoi! Aangenaam! Ik ben 28 jaar oud en woon al een aantal jaren in Amsterdam. Oorspronkelijk ben ik een vrolijke boeren meid uit Drenthe van waar ik op mijn 18e ben verhuisd naar Amerika om daar 6 jaar lang te genieten van de Amerikaanse sport cultuur. Vanaf jongs af aan ben ik met sport bezig geweest en ben dan ook uiteindelijk met een sportbeurs voor tennis naar Amerika vertrokken.

Ah fijn, misschien een leuk onderwerp voor een volgende blog. In het dagelijks leven ben ik accountant. Ho stop! Niet meteen weggaan nu! Ik snap dat je wellicht denkt, een saaie accountant? Hoe kan die nu een leuke blog schrijven? Trust me, ik ben niet jouw average accountant. Denk ik in ieder geval. Ik speel geen tennis meer, maar sport gemiddeld 5 a 6x per week, voornamelijk crossfit, maar ik kickbox en hardloop af en toe ook. Ik werk dagelijks samen met onwijs leuke jonge collega’s die ook “Fit for the Job” (ja ja, zo heet dat bij ons op kantoor) willen worden, zijn of blijven. Met een groep mannen heb ik al meerdere malen meegedaan aan obstacle runs. En laat dat nou het onderwerp van deze blog worden;

 

de saaie vrouwelijke accountant die met een groep mannen door de blubber dendert, heeft dat voordelen?

 

Misschien even vanaf het begin beginnen. Als accountant werk je veel in teams en om de dag een beetje door te komen met elkaar vraag je wel eens naar de activiteiten die een lieftallige collega na talloze uren werken onderneemt. Als aan mij dezelfde vraag wordt gesteld antwoord ik altijd dat ik vaak aan het sporten ben.  Mijn sportieve activiteiten werden opgepikt door een aantal collega’s die het wel zagen zitten om samen met mij te trainen, het liefste met een doel.

 

Het ‘Obstacle Run Virus’ begon zo…

Uiteindelijk hebben wij ons in maart 2016 voor het eerst opgegeven voor de allereerste obstacle run, een Mudmaster race van 6km. Ik vond het geweldig, maar 6km was dan ook niet echt een uitdaging. Om de uitdaging te vergroten gaven we ons op voor de 2e run in oktober 2016, dit keer een Strong Viking run van 13 km. Sommige collega’s haakten af, anderen kregen er lucht van en deden mee, er volgden hierna nog 2 obstacle runs van 19km en 21km. Ik heb er nog steeds geen genoeg van, en gelukkig een aantal collega’s ook nog niet. Aankomend voorjaar staan er weer 2 obstacle runs gepland! YAY! Ik heb er nu al zin in.

 

sporten met mannen

sporten met mannen

 

Mijn mannelijke harem

Samen met mijn fanatieke collega’s trainen we op zaterdag om samen fit te worden voor deze runs. Maar weet je wat nu het grappige is? Ik ben de enige vrouwelijke collega die zo gek is om mee te doen. Iedere zaterdag trek ik met een lach op mijn gezicht mijn hardloopschoenen en een lekker workout pakkie aan om huppelend naar het Amsterdamse bos te lopen (ik woon er tegenover, over luxe gesproken!) op weg naar “mijn mannelijke harem” zoals ik ze graag noem. De eerste paar keer was ik aardig geïntimideerd door de mannen, ze konden harder rennen, vaker opdrukken, vaker optrekken, en waren eigenlijk vrijwel beter in alles! Behalve op doorzettingsvermogen kon ik ze op weinig vlakken echt inmaken. Nu kan ik na 2 jaar zeggen dat ik enige ervaring heb met het trainen met een mannelijke groep en ik heb een aantal prachtige voordelen gevonden die ik graag met jullie wil delen.

 

6 voordelen van sporten met mannen

#1 Mannen zijn sterker

Dat mannen qua spierkracht van ons, de lieftallige dames, winnen is geen geheim. Tijdens het trainen met mannen heeft dit als voordeel dat je zelf ook sneller meer gewicht zal proberen te tillen of net dat extra tandje bij zet. Ik merk dit zelf heel erg tijdens het hardlopen. Die mannen rennen me toch een potje snel en ondertussen bespreken ze nog makkelijk het weekend, de werkweek of die nieuwe scharrel via Tinder. Ik ben al lang blij als ik ze bij kan houden, laat staan dat ik daarbij nog een heel gesprek kan voeren. Doordat ik erg moet aanpoten gaat mijn conditie sneller vooruit en raakt mijn lichaam gewend aan een sneller tempo. Hierdoor wordt het hardlopen op een iets rustiger tempo makkelijker wat ik toch wel beschouw als een voordeel.

 

#2 Ze willen alleen maar bovenlichaam trainen

Dames, als ik zeg dat wij vrouwen graag ronde billen, slanke benen en een platte buik willen, met als het kan ook nog een beetje boobies, dan lieg ik niet toch? Dit staat echt lijnrecht tegenover wat mijn mannelijke collega’s willen. Als ik ook maar 1 maal het woord “squat” of “lunge” laat vallen krijg ik meteen opmerkingen zoals “ohh Eef weer met haar benen trainen” naar mijn hoofd geslingerd. Ze vinden het zwaar, het doet pijn, ze vinden het helemaal niks. We hebben het zo verdeeld dat we allemaal een oefening kiezen tussen het hardlopen door om zo te trainen voor de obstacle runs. Mijn exercise of choice; de squat of de lunge, ofcourse! Want als ik dat niet kies train ik, behalve dan met het hardlopen, helemaal geen benen. De mannen kiezen pullups, push ups, dips of monkeybars; als het maar schouders, armen of chest is past het perfect in hun rijtje van favoriete oefeningen. En, laat ik daar nou juist minder goed in zijn. Wellicht zullen sommige van jullie dit als een nadeel zien, maar ik zie het als een voordeel; ik word gepusht om mijn minder goede kwaliteiten te trainen, want tja, als ze zeggen 10x push ups lig ik toch echt wel op de grond om die 10 push ups te doen, ik laat me niet kennen!

sporten met mannen

 

#3 Ze willen jou helpen

Mannen doen stoer, maar ondertussen ben ik nog wel hun meissie op wie zij tijdens een run onwijs goed passen. Tijdens de runs krijg ik als eerste een voetje om over een muur te klimmen, rennen ze iets rustiger als het te snel gaat voor me, en juichen ze mij toe als ik als laatste (maar wel droog) aan de overkant kom via een touw dat over het water is gespannen. Tijdens de trainingen merk ik dit ook. Ze gaan misschien niet zachter rennen, want dit is een training dus dat je het zwaar hebt maakt niet uit, maar ik krijg wel een voetje bij het optrekken zodat ik de 10x kan halen of ik mag 5 dips doen ipv 10 zodat ik het tempo bij kan houden. Het is een heerlijk gevoel dat er een aantal mannen zijn die ervoor zorgen dat jij mee kan komen en juichen voor jouw succes, echt waar!

 

#4 Mannen zijn in voor andere sporten

Zoals verteld ben ik de enige dame die meedoet met de obstacle runs van mijn kantoor. Ik krijg geen enkele andere vrouwelijke collega mee om door de blubber te banjeren, in touwen te klimmen of door een plas water te zwemmen in kleding. Ligt het dan aan mijn kantoor? Of aan de sector waarin ik werk? Misschien, maar ik denk het niet. Als ik kijk wie er aan de start stonden van de obstacle runs waren het voornamelijk mannen. Okay, op de korte afstanden zoals de 6km en 7km deden wellicht evenveel mannen als vrouwen mee, maar hoe groter de afstand, inclusief more challenging obstakels, hoe meer vrouwen af blijken te haken. En laat ik nou net wel van die uitdaging houden! Tijdens de start van zo’n obstakel run sta je te zoeken naar de zelfverzekerde sterke dames die net zoals jij de uitdaging aangaan, maar je staat toch vooral tussen een leger testosteron gevulde mannen die onwijs veel zin hebben om hun innerlijke beest los te laten. Dus, kan jij geen 1 van jouw vriendinnen vinden om mee te doen aan bijvoorbeeld en obstacle run, probeer het dan is bij de mannen!

 

#5 Je kan helemaal je zelf zijn, maar dan ook echt helemaal

Op kantoor loop ik rond in de (al zeg ik het zelf) leukste jurkjes en pakjes met bijpassende pumps en als het kan een mooi horloge of ketting. In de gym draag ik graag matchende pakjes (ooit het merk Stronger gezien? Echt een aanrader!!) waarbij mijn BH-tje past bij mijn legging en als het kan ook nog schoenen in een bijpassende kleur. Op zaterdag maakt het niet uit, als ik een broek draag met wat gaten of een oud t-shirt? Het kan de mannen niet schelen! Naja, ze lopen wel liever achter me aan als ik een strakkere legging aan heb, maar dat even ter zijde. Als je met mannen traint maakt het niet uit wat je aan hebt, of je make-upje nog goed zit, of je je haar nu in een knot, een strakke vlecht of een losse warrige paardenstaart draagt. Het gaat er om dat je traint en dat je HARD traint. Lukt harder rennen niet omdat je een BH-tje aan hebt die niet genoeg support? Of dat je toch die gele schoenen aan hebt gedaan die bij je outfit matcht, maar je daarmee niet door de modder wil rennen? Ik krijg echt op mijn kop van ze, want een outfit die je belemmerd in je training is niet okay, hoe mooi hij dan ook mag zijn. En eerlijk gezegd, ik vind het heerlijk dat ik in mijn meest comfortabele kloffie, met het slaap nog in mijn ogen en een warrige paardenstaart op mijn koppie aan mag komen huppelen op zaterdag, zonder dat er wordt gevraagd of het wel goed met me gaat.

 

#6 Mannen die zweten, altijd leuk om naar te kijken toch?

Deze laatste is een beetje cliché, een beetje flauw, maar persoonlijk vind ik het wel 1 van de voordelen. Mannen die sporten, die zich in het zweet werken, die de beest uithangen in de sportschool en oerkreten laten horen om die laatste pull up of push up eruit te knallen, ik hou ervan. Ik heb knappe collega’s (jongens, als jullie deze blog lezen, bij deze!), dus als er dan strakke shirtjes aangaan en die armspieren gaan aan het werk.. ik zou liegen als ik zeg dat ik niet even stiekem aan het genieten ben van het uitzicht.

spotren met mannen

 

Jullie zijn geweldig!

Stiekem observeer ik “mijn harem” dus af en toe als ik sta uit te puffen na een oefeningen. Wat ik dan zie? Een zooitje collega’s bij elkaar. Een groep mannen en een dame die “one of the boys” is maar toch ook echt een vrouw kan zijn. Een zooitje dat elkaar kan motiveren, kan pushen tot het uiterste, kan werken aan doelen en uiteindelijk deze doelen ook samen zal behalen. Het trainen met alleen maar mannen heeft mij de afgelopen 2 jaren erg mooie momenten en overwinningen opgeleverd, dus voor alle vrouwen die dit lezen, GIVE IT A TRY and don’t be scared. Voor alle mannen die dit lezen, please CONTINUE being great! En speciaal voor “mijn” mannen, jullie zijn geweldig!

 

Ik ben Evelien Strijker,
Member of Chicks with Barbells
Instagram: Fit_Eef
Sportschool: Vondelgym
Sporten: Crossfit, hardlopen, kickboxen, tennissen en Obstakel runs

favoriete sport strongsisterrun

Hoi allemaal. Ik ben Miranda. Al een tijdje volg ik met mijn Instagram account, Love2workout en zie ik allerlei sportieve activiteiten voorbij komen. Toen Cristel me vroeg of ik wilde schrijven over mijn favoriete sport hoefde ik daar niet lang over na te denken. Het was even een zoektocht maar ik heb mijn favoriete workout gevonden. Lees je mee?

 

Ik heb al heel wat sporten beoefend..

In mijn leven heb ik al heel wat sporten beoefend. Als jong meisje werd ik allereerst aangemeld voor turnen. Maar dat bleek niet echt te lukken met mijn souplesse. Daarna volgde dansles, badmintonnen en body step. Allemaal sporten die ik met veel plezier uitoefende. Maar helaas niet bekwam tot mijn favoriete sport. Iedere keer moest ik zoeken naar een alternatief, want of de groep paste niet meer of de leraar hield ermee op.
Zo kwam ik uiteindelijk bij fitnessen. Er zijn heel wat mensen die 2 tot 4 keer per week zich begeven naar de sportschool. Zij komen hier graag om even aan de gewichten te hangen, zich uit te sloven op de loopband of gewoon even kletsen in het koffiehoekje. Ik heb diverse pogingen in diverse sportscholen ondernomen, echter nooit kreeg fitness mij in de greep. Daarom duurde de pogingen maar maximaal 1 jaar. Ook dit was niet mijn favoriete sport.

Ik was het klasse voorbeeld dat je een sport echt leuk moet vinden om dit te kunnen volhouden. Want fitness, ja daar vind ik echt niet zoveel aan.

 

Misschien is mijn favoriete sport wel hardlopen?

Mijn vader loopt al zijn hele leven lang hard en heeft ook een keer of 6 meegedaan aan de marathon van Rotterdam. Dus ik bedacht mij dat het hardlopen misschien ook in mijn bloed zit. Ik downloadde een app, zodat ik hulp kreeg bij het opbouwen. Na 3 weken bleek dat deze sport bij mij paste. Het fijnste is dat je het altijd en overal kunt doen. Er zijn geen speciale uren, waarbij je je moet haasten om de les niet te missen. Dus er volgde een bezoekje aan een sportzaak om goede hardloopschoenen te kopen. Een app werd gekocht, zodat ik verder kon gaan trainen.

Ik begon het hardlopen leuk te vinden. De app stimuleerde mij om steeds mijn doelen te behalen en dat ik uiteindelijk 35 minuten zou kunnen hardlopen. In het begin leek dit doel bijna niet te bereiken. Maar door consequent iedere week 2 tot 3 keer hard te lopen is dit doel bereikt. Uiteindelijk liep ik in april 2017 voor het eerst mee in een hardloopwedstrijd. Met mijn vader en mijn zus. Ik haalde de 5 kilometer in 35 minuten en eindigde niet eens zo slecht!

favoriete sport hardlopen

Hardlopen geeft me vrijheid

Vervolgens werd ik meegevraagd om mee te lopen in de Strongsister run. Een mudrun met allemaal vrouwen. De afstand 7,5 km. Het was flink afzien met de kou, modder en vermoeide spieren. Uiteindelijk heb ik ook deze afstand volbracht en smaakte het naar meer. Daarom boekte ik samen met mijn man een reisje naar Italië. In Lido di Jesolo werd de moonlight run georganiseerd. Wij schreven ons samen in voor de 10 kilometer. Mijn man moest nu ook volop aan de bak. De reis ging eerst naar Rome, maar daar zaten wij ook niet stil. Ook in Rome werd getraind.  Wat was het een bijzondere ervaring om voor de tweede keer de 10 km aan te tikken in  Italië. Wat een kick om gedragen door het applaus van het publiek een eigen zegge te lopen. Dit is iedereen aan te raden.

Voor 2018 staan er nog geen wedstrijden op het programma, maar ik blijf zeker door rennen. Waarom? Omdat hardlopen voor mij een stukje vrijheid geeft. Het is heerlijk om na een drukke dag je hoofd leeg te maken in de buitenlucht. Tijdens het hardlopen kom ik in een soort trance en worden al mijn gedachtes uitgeschakeld. Inmiddels weet ik wat een overwinning het voor jezelf kan zijn om doelen te bereiken. En wat ben ik trots op mijzelf dat ik deze stappen heb gemaakt.

Dus de tip voor 2018; kies de sport die bij je past en stel jezelf haalbare doelen.  Want zo houd je het sporten vol en blijf je gestimuleerd!
Naast het hardlopen ben ik gek op koken en bakken. Daarom heb ik zelf ook een blog namelijk Hhfoodblog, hier vind je gemakkelijke, gezonde en lekkere recepten.

Vind je het leuk persoonlijke sportverhalen te lezen, kijk dan eens naar het verhaal van Marco over Calisthenics of lees de serie van Nicole!

Tijdens de feestdagen ben ik het liefst bij mijn familie.

Hoewel ik nu eigenlijk zou moeten beginnen met een terugblik, sla ik dit net zoals alle voorgaande jaren weer lekker over. Wanneer het hoort, dan vind ik het namelijk in de meeste gevallen vreselijk. Dus ook dit jaar doe ik het niet. Geen terugblik voor mij. Net zoals dat ik de marathon van New York aankomend jaar niet ga lopen, totdat die hype overgewaaid is. Die doet immers iedereen. Uiteraard kwamen de hoogte- en dieptepunten van 2017 voorbij tijdens het familiediner van 31 december, maar die blijven tussen de vier muren van mijn ouderlijk huis; niet alles hoeft online. Wat wèl online mag is dat ik tijdens de meest verschrikkelijke dag van het jaar zo ontzettend heerlijk bij mijn ouders op de bank heb gelegen. 

Toch een kleine terugblik, maar dan in Polaroids: die maak ik al drie jaar lang.

Om eerlijk te zijn was ik ook thuisthuis geweest als hardlopen niet op de planning stond. Oud & nieuw en ik zijn nou eenmaal geen vrienden. Om de een of andere reden word ik tijdens dat afschuwelijke feest namelijk gestoord in de bovenkamer met een ondefinieerbare negatieve emotie, die ik tot nog toe geen naam heb kunnen geven. Gelukkig mocht ik de volgende ochtend weer hardlopen, en was de avond voorbij voor ik er erg in had. Toch heb ik de dagen ervoor intens genoten van de Top 2000 en samen met papa in m’n broek geplast van het lachen om ons idool Youp van ’t Hek. Ik verheug me er nu al op om volgend jaar precies hetzelfde te doen. Zolang ik maar niet teveel mensen om mij heen heb gaat het allemaal prima. Daarbij heb ik nooit geweten dat er zoveel leuke programma’s op TV zijn op oudejaarsavond!

Wat wil ik dan wel vertellen als het geen terugblik wordt? Mijn sportieve doelen natuurlijk, want dat zijn er weer veel. Zoals jullie inmiddels wel weten deel ik mijn weg naar deze doelen al te graag, of het nou hier of via mijn Instagram account is. Verder is het enige goede voornemen dat ik heb: gewoon lekker doorgaan zoals ik dat al doe. Ik vind eigenlijk dat het allemaal wel prima gaat, het leven. Één ding weet ik in ieder geval al zeker: de 10.000 KM op de racefiets zal dit jaar ongetwijfeld aangetikt worden.

De halve marathon van Egmond in 2017, die ik liep in 1:57:22.

Hardloopdoelen van 2018

Mijn eerste hardloopevenement vindt alweer over 1,5 week plaats: het is de halve marathon van Egmond aan Zee op 14 januari. Een streeftijd heb ik niet. Dat komt omdat deze halve marathon toch wel de zwaarste is in heel Nederland. Net zoals vorig jaar beschouw ik deze bittere tocht als training voor de hele marathon. Het wordt de derde keer dat ik hem loop, en elk jaar is het maar weer de vraag of de voeten droog blijven tijdens de 7 KM langs zee. Gouden tip voor andere vrouwelijke lopers: zorg dat je lekker achter een grote stevige man loopt over het strand, zodat die de wind voor je kan opvangen. Een soort van in het wiel fietsen, maar dan rennend. Anders waai je binnen de kortste keren de zee in!

Op eerste kerstdag liep ik samen met een van mijn beste en oudste vriendinnen en mijn moeder 25 KM.

Een maand later, op 11 februari, staat de 30 KM van Schoorl op het programma. Dit wordt voor mij de eerste keer, maar het schijnt de mooiste loop van Nederland te zijn dus die moet ik echt een keer gedaan hebben. Leuk leuk leuk, zin in zin in zin in! Eigenlijk zou ik tijdens dat weekend al in mijn taperperiode moeten zitten, maar omdat ik de afgelopen tijd minder kilometers heb afgelegd op de hardloopschoenen vind ik dat een tweeweekse taperperiode voor deze ene keer wel kan. Op 23 februari is het zo ver: de marathon van Tel Aviv! Geloof het of niet, maar het zal de eerste en de laatste (hele)marathon zijn  van 2018. JA ECHT. Aan de eettafel tijdens kerst realiseerde ik mij ineens dat ik in één jaar drie marathons gelopen had, en dat vond ik achteraf toch wel een beetje overdreven. Ik ben overigens wel benieuwd hoelang dit voornemen stand houdt, want eens verslaafd aan de marathon, altijd verslaafd aan de marathon.

Ook toen het gesneeuwd had trok ik er gewoon op uit, je bent een wielrenner of je bent het niet!

Wielrendoelen van 2018


In de eerste drie maanden van het nieuwe jaar ga ik twee keer op trainingskamp met het raceteam van Rapha. De eerste keer heel dichtbij, namelijk in Arnhem. Dit zijn maar twee dagen en zal ik dus vast en zeker overleven (als de mannen zich een beetje inhouden tenminste). Bij het tweede weekend zet ik mijn vraagtekens. Dan ga ik namelijk vier dagen lang de bergen van Girona beklimmen; eens moet immers de eerste keer zijn. Nog nooit heb ik een berg beklommen op de racefiets, op de computersimulaties van Wattworks en Zwift na (tenzij je de

80 KM lang had ik windtegen, maar ik moest en zou de 100 KM halen tijdens het kerstweekend en papa hielp mij daarmee!

Keutenberg een berg noemt). Ik poep nu al in m’n broek, maar ergens vind ik het ook helemaal het einde en kan ik niet wachten. Dankzij deze trainingen kan ik straks namelijk eerder het bovenste puntje van de Mont Ventoux en de Alpes D’Huez aanraken, want die gaan papa en ik samen beklimmen ergens dit jaar. Natuurlijk doe ik dit liever met de liefde van mijn leven, dat lijkt me namelijk een ontzettend romantische onderneming. Zo lekker saampies pijnlijden tot het bittere eind, waarbij je elkaar dan op de top kan kussen net zoals Jack en Rose dat deden op het noordelijkste puntje van de Titanic. Helaas vrees ik dat ook deze droom slechts één van de duizenden zal blijven.

En dan te bedenken dat ik twee maanden lang alles heb gegeten wat los en vast zat!

Gestoorde doelen van 2018

Dan de grootste uitdaging van 2018: de Ironman 70.3 in Aix-en-Provence op 13 mei. Bovenstaande evenementen zijn omgetoverd tot enkel subdoelen van dit megahoogtepunt van aankomend jaar. Het is pas de tweede dag van 2018, maar ik heb het focus-aan-gebied in mijn hersenen gisterochtend volledig geactiveerd. Ik heb zelfs de overgebleven oliebollen en appelflappen laten staan! Het kan niet meer mis gaan. Inmiddels heb ik ook een lidmaatschap afgesloten bij Wattworks waar ik ga leren klimmen en zó waanzinnig fit ga worden dat ik de 90 KM van de Ironman hopelijk binnen de drie uur ga fietsen. Ook begin ik volgende week met zwemles om mijn

Vorige week zwom ik voor de eerste keer 1,9 KM: de afstand die ik ook tijdens de Ironman 70.3 af moet leggen.

borstcrawl te oefenen, waardoor ik uit ga komen op meer trainingen dan dat er dagen in de week zitten. Ik ga twee keer per week fietsen bijWattworks, één keer in het weekend een lange fietstocht maken met Rapha, twee keer zwemles nemen en dan nog drie ochtenden hardlopen: dat komt uit op een totaal van acht keer trainen per week. In mijn nieuwste schema kun je weer precies zien hoe en wat, en wanneer ik dit allemaal in zes dagen prop, want één dag per week neem ik rust.

In dit boekje teken ik af en toe wat, en schrijf ik mijn wielrengedachten op. Soms fantaseer ik dat ik een kunstenaar ben.

En verder? Mijn herkansing halen zodat ik in februari toch met mijn master kan beginnen, mijn laatste pagina’s van JAN Magazine vullen en bedenken of ik in de zomer van 2018 mijn boek ga schrijven, óf naar Zuid-Frankrijk ga fietsen (all by myself). Genoeg te doen dus. Op dat we er maar weer een geweldig en sportief jaar van mogen maken met z’n allen!

Heb je de eerste delen van Nicole haar weg naar Tel Aviv en de Ironman 70.3 gemist? Lees ze dan hier!

Mijn langste rit op de racefiets ooit.

Het kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Nadat ik vorig jaar op een mooie lentedag in mei spontaan bedacht om vanaf Schiermonnikoog naar Amsterdam te fietsen, gewoon omdat ik daar zin in had, kwam de gedachte over een triatlon doen voor het eerst in mij op. ‘Als ik een marathon kan lopen en 216 KM kan fietsen, dan moet een halve triatlon toch ook wel lukken?’ Lang spookte deze gedachte door mijn hoofd, en toen ik een maandje geleden een proefles zwemmen nam bij de SwimGym, wist ik het zeker: ik ga mij inschrijven voor m’n eerste Ironman 70.3!

De eerste Ironman 70.3 ga ik lopen in Aix-en-Provence, Frankrijk.

En zo werd mijn road 2 The Tel Aviv Marathon dus ineens ook een road to mijn eerste halve triatlon, Op 15 mei 2018 is het zo ver: dan zal ik vraag me niet waarom- mijn eigen grenzen opzoeken tijdens de Ironman 70.3 in Aix-en-Provence. Wat houdt dit in? 1,9 km zwemmen, 90 km wielrennen en 21,1 km hardlopen, allemaal achter elkaar. Dit betekent dat ik naast mijn bijna dagelijkse hardlooptrainingen en het wielrennen, vanaf januari ook nog twee of drie keer per week zwemles zal nemen. Waar weet ik nog niet, dus tips zijn welkom. Ik hoop wel dat ik tegen die tijd mijn motivatie terug heb, want op het moment gaat mijn marathontraining nou niet echt zoals ik van te voren gehoopt had. Dit is nieuw voor mij, want meestal sta ik altijd te springen voordat ik ga hardlopen. Wat gaat er mis?

Ik ging speciaal naar mijn ouders om hun kerstboom te versieren, want dat is een van de hoogtepunten van het jaar!

#1. Kerstbomen
Er moeten overal kerstbomen versiert worden en aangezien ik dat echt GEWELDIG vind om te doen besteed ik mijn kostbare tijd nu vaker aan lampjes en ballen in bomen hangen dan aan hardlopen. Misschien dat ik volgend jaar wel parttime kerstbomenversierder wordt, lijkt me tijdens die koude winterdagen een leuker bijbaantje dan fietscourier zijn voor zoiets als thuisbezorgd.nl.

 

#2. Vervelende voeten

Hier dacht ik dat het over was, maar helaas. Ze zijn terug.

Ik word he-le-maal knettergek van mijn enkels, want ik heb nog steeds last van blaren. Ik hoor jullie denken: “koop dan andere schoenen”, maar zo simpel is het niet. Mijn enkels zijn namelijk nogal vreemd; door één of ander raar bot dat uitsteekt aan beide voeten heb ik dit altijd bij elke schoen die ik koop. Het is puur een kwestie van heel lang inlopen tot dat deze ellende voorbij is. Eigenlijk moet ik hiervoor een keer naar de dokter, maar ik ben bang dat ik dan slecht nieuws te horen krijg en dat ik straks een operatie aan mijn voeten moet ofzo. Of dat ze ze eraf halen. Dat wil ik echt niet dus ik stel het liever nog even uit totdat ik het een keer wat rustiger heb. Dat zal dus wel nooit worden.

 

Voor mijn verjaardag bakte ik twee appeltaarten voor de redactie van JAN Magazine.

#3. Way too much voedsel  
Hier kan ik niet zo veel aan doen, dit ligt aan de mensen om mij heen. OVERAL waar ik kom is lekker eten. Taarten, pepernoten, kerstkransjes, chocola, noem het maar op. Dit moet natuurlijk motiveren om te blijven sporten, maar bij mij werkt dit averechts. Hierdoor kom ik in een soort van negatieve mindset waardoor ik denk ‘ach, het gaat nu toch al slecht.’ Doordat ik dan in plaats van 1/3 chocoladeletter 3/3 chocoladeletter eet, voel ik me vaak futloos en heb ik geen zin om te sporten. Het is bij mij altijd alles of niks, eigenlijk net als in het hele leven.

#4. Snotneus
Daarnaast voel ik me al twee weken een beetje ziek, net zoals iedereen in mijn omgeving. Toch mag ik niet klagen want vroeger lag ik altijd rond mijn verjaardag met keelontsteking in bed, maar die periode is voorbij. Op mijn vijftiende liet ik mijn amandelen knippen en dat is tot nog toe een van de beste beslissingen uit mijn leven geweest.

Juul en ik op het ijs

#5. Living on the ice
Vorig jaar kreeg ik van mijn vrienden een tienrittenkaart van de  Jaap Eden ijsbaan cadeau voor mijn verjaardag, maar die is maar één jaar geldig. Hierdoor beweeg ik mij liever voort op mijn o zo mooie witte kunstschaatsen dan op mijn vreselijk voet-onvriendelijke hardloopschoenen. Julia en ik proberen momenteel onszelf te ontwikkelen tot ware kunstschaatsers, zodat we, als we later een keer mee mogen doen aan Dancing on Ice, alvast een voorsprong hebben. Van dromen is immers nog nooit iemand ongelukkig geworden!

Het beste boek dat ik las in 2017: Americanah van Chimamanda Ngozi Adichie

#6. De boekenobsessie
Ik heb het lezen van boeken weer helemaal herontdekt. Vroeger las ik altijd al meerdere boeken tegelijk, maar de afgelopen jaren was dit minder geworden door het studeren. Omdat ik nu maar één vak volg, heb ik ‘s avonds eindelijk tijd om in bed boeken te lezen. Vaak zijn ze dan zo spannend dat ik ’s ochtends vroeg verder ga, en dan vergeet ik de tijd waardoor ik noodgedwongen maar 5 KM kan rennen. Te laat aankomen op de redactie kan natuurlijk niet! Een ander gevolg van dit vele lezen is dat ik vaak geïnspireerd raak om zelf te schrijven (zoals bijvoorbeeld de gedichtjes over onder andere Siepje, te vinden op mijn blog). Soms ga ik helemaal op in mijn fantasie en dan ben ik zo een uur verder.

Een ietwat ordinaire mirrorselfie, maar ik ben erg blij met mijn adembenemende nieuwe racepak van Rapha, gekregen voor mijn verjaardag.

Kortom, door mijn verjaardag, Sinterklaas, de aankomende feestdagen en andere feestjes rende ik de afgelopen tijd vaker niet dan wel. De afgelopen jaren heb ik hier nooit last van gehad, en plande ik met gemak alles om het sporten heen, maar omdat ik in februari aan mijn master wil beginnen gaat het studeren nu toch echt even voor het sporten. Ook met iets minder training dan gepland kom ik die finish wel over in Tel Aviv.

Casually thinking about my first Ironman na de halve marathon in Budapest

Komt wel goed schatje
Iedereen heeft wel eens een dipje, dat hoort er nou eenmaal bij. Overigens besef ik, dat wanneer ik terug kijk op de afgelopen tijd, ik niet mag zeuren. Drie weken geleden liep ik namelijk nog de halve marathon in Budapest, wat naast dat het waanzinnig leuk was ook best goed ging. Deze 21,1 km liep ik in 1:49:20 ondanks de blaren, pizza’s en kilometers aan wandelen door de mooie stad in de dagen voor deze halve marathon.

 

 

iets om trots op te zijn!

Toevallig vond ik gister een lijstje op mijn telefoon met mijn hardloopdoelen voor 2017, waarbij ik ze allemaal kon afvinken en zelfs nog wat moest toevoegen! Verder stuurde Strava mij dit weekend een gezellig mailtje met de mededeling dat ik afgelopen jaar 1724 KM hardliep en 3293 KM doorbracht in het zadel, dus er is genoeg om trots op te zijn. Maar zoals elk mens goede doelen heeft voor het nieuwe jaar, heb ik die ook. Voor nu vier ik het leven, kijk ik terug op een megasportief jaar en dan pak ik 1 januari met volle focus de training wel weer op, want soms is ergens aan toegeven toch echt de beste optie!

Lees hier deel 1, 2 en 3 van Nicole haar marathon (en Ironman :)) serie.

Mijn twee grote liefdes: Amsterdam en mijn racefiets.

running therapeut love2workout

Hoi, Ik ben Goudje. Ik ben gek op lekker eten en drinken, ben gek op sociale activiteiten en erg druk van mezelf. Om tot rust te komen en energie te krijgen loop ik regelmatig hard. Sinds kort ben ik begonnen als running therapeut in Groningen. Ik loop hard met mensen die bijvoorbeeld een burn-out of een depressie hebben. Hieronder vertel ik je wat meer over running therapie en over mezelf.

 

Running therapeut in de maak

Ik ben altijd redelijk sportief geweest, maar ik pakte nooit echt door, of stopte weer met de sport waar ik mee bezig was: denk aan fitness, bootcamp, body pump, etc. Hardlopen is altijd een terugkerende bezigheid geweest, maar meestal stopte ik na een aantal weken weer. Tot ik een paar jaar geleden voor het eerst meedeed met de 4 mijl van Groningen. Ik was in een hele slechte conditie, ik zat midden in de verbouwing van mijn huis en was mega gestresst van mijn toenmalige baan. Deze run ging echt heel slecht, maar ik vond het zooo leuk! Al die hardlopers, de mensen, vrienden en familie langs de lijn.

Dat hardlopen beviel me wel en ik pakte het toch weer op: ik merkte dat ik er rust in vond. Ik ben van mezelf een druk en sociaal persoon: heel gezellig, maar ik sta altijd ‘aan.’ Door regelmatig hard te lopen voel ik me rustiger en pieker ik minder. Ik ontdekte dat ik hardlopen eigenlijk veel leuker vond als ik rustig aan doe en geen prestatie van mezelf verwacht, lekker vogeltjes kijken of een muziekje luisteren. Ik voel me dan vrij en energiek, ook als de training minder goed ging dan gepland!

 

Ervaringen delen

Een aantal jaar geleden ben ik afgestudeerd als Arbeids- en Organisatie Psycholoog en ik werk op dit moment als jobcoach en loopbaan coach. Ik zie om mij heen dat er steeds meer jonge vrouwen zijn, die te maken krijgen met een burn-out, of met veel stress. Door werk, sociaal leven, alle dingen die we moeten van onszelf en het altijd online zijn. Daarnaast zijn er onzettend veel mensen die ergens in hun leven te maken krijgen met depressie of angst. Ik wilde heel graag mijn eigen ervaring met hardlopen inzetten en iets praktisch doen met mensen.  Al heel lang ben ik bekend met het fenomeen ‘running therapie’ en ik verdiepte me hier verder in.

 

Run Free Groningen

Al snel schreef ik me in voor de cursus om running therapeut te worden, ik bouwde een website en zo is Run Free Groningen geboren!

Running therapie is kort gezegd: het inzetten van een rustige duurloop ten behoeve van je mentale gezondheid. In een cursus running therapie ga je samen met mij (of een andere running therapeut natuurlijk) gedurende 10 weken hardlopen onder begeleiding. Je leert beter adem te halen, je krijgt een betere conditie en je gaat je mentaal beter voelen. Bijwerking: misschien een beetje spierpijn en wellicht val je af.

running therapeut love2workout

Voordelen van running therapie

  • Je gaat je psychisch beter voelen omdat je weer doelen gaat stellen voor jezelf, hoe klein ze ook zijn: naar de training komen kan bijvoorbeeld al een doel op zich zijn. Door hard te lopen, hoe rustig ook, ga je stofjes zoals endorfine aanmaken, waardoor je je mentaal beter en fitter voelt.
  • Je wordt ook fysiek sterker, sneller en je krijgt een betere conditie van hardlopen. Dit is weer goed voor je zelfwaardering.
  • Je leert je lichaam beter kennen en leert ernaar te luisteren, heel belangrijk voor mensen met een burn-out!
  • Als je thuis zit door je burn-out of je depressie, is de kans groot dat je niet zoveel mensen spreekt of dat je jezelf isoleert. Doordat je in een klein groepje gaat lopen, leer je andere mensen kennen: leerzaam en gezellig.
  • Tot slot: je leert beter adem te halen. In mijn trainingen focus ik me heel erg op je ademhaling, niet alleen tijdens het hardlopen, maar ook in je dagelijkse leven én tijdens stressvolle situaties. Mensen die veel stress ervaren, ademen te snel, door dit  onder controle te krijgen zul je merken dat je je veel beter gaat voelen.

 

Iedereen die ik begeleid, merkt al snel dat ze zich mentaal beter en fitter gaan voelen, daar word ik dan weer heel blij van! Ik wil jullie dan ook de kans geven op een gratis proefles! Vertel in de reacties hieronder waarom jij graag een running therapie sessie zou willen proberen. en wie weet zien we elkaar snel!

Hier kan je me online vinden:

Facebook.com/goudjerunfree

Instagram.com/goudje_runfree

www.runfreegroningen.nl

 

Vind je het sportverhaal van Goudje leuk om te lezen? Dan is waarschijnlijk het verhaal van Iris ook wel wat voor jou!

 

 

hardloopevenement

Alle keren dat ik afgelopen maand  liep op mijn nieuwe hardloopschoenen eindigde zo

Wat. Een. Drama. Dit waren mijn gedachten toen ik donderdagochtend wakker werd en mij realiseerde dat ik nog maar negen dagen had tot aan het hardloopevenement van november 2017: de halve marathon van Budapest. Voor de eerste keer sinds heel erg lang kan ik met zekerheid zeggen dat ik niet goed getraind ben. Natuurlijk heb ik een goede conditie, maar de laatste keer dat ik meer dan tien kilometer liep was tijdens de marathon van Amsterdam. Daarnaast waren alle trainingen die ik tot zover heb gehad een en al ellende. Mijn enkels zijn namelijk versierd met blaren. Deze blaren worden bedekt door nog een blaar met blarenpleister, plus af en toe een schuursponsje als finishing touch. Kortom, helemaal geweldig. Toch ga ik de halve van Budapest lopen, want ik weet zeker dat ik door mijn Hongaarse vriendin de finish over geschreeuwd word. 

Dat gezegd hebbende is het nu tijd voor iets waar jullie wel iets aan hebben, namelijk de zeven redenen waarom jullie je allemaal eens in moeten schrijven voor een hardloopevenement. DIT IS NAMELIJK ZO GEWELDIG!! Een hardloopevenement geeft zo’n kick dat ik zelf de grootste a-sportieveling adviseer om een keer mee te doen, al is het maar de Ernst & Bobbie loop van 1000 meter. Wat je ook bereikt, na afloop is een ding zeker: je voelt je trots.

 

hardloopevenement

Echt waar!

REDEN 1 voor een hardloopevenement: Je hebt een doel

Saai, maar heel erg waar. Je hebt iets om naartoe te werken en dat motiveert. Je hebt niet voor niets -in het geval van de marathon- 90 euro inschrijfgeld betaald. Tuurlijk kun je zelf ook een doel stellen, maar iets ‘vast zetten’ kan daar erg bij helpen. Vergelijk het maar met het sparen voor iets moois; wanneer je lang spaart en het moment eindelijk daar is voel je je extra trots als dit proces zich dan eindelijk ergens in uit. Zo werkt dat ook met hardlopen; alleen maar lopen om gezond te blijven gaat snel vervelen.

 

REDEN 2: Je hebt ineens veel vrienden

hardloopevenement

Hier liep ik een PR, mede te danken aan de sfeer en adrenaline die vrij kwam tijdens de halve marathon van Brussel

Een echte hardloper voelt zich bij een hardloopevenement als een vis in het hardloopwater: zoveel gelijkgestemden! Iedereen doet aardig, want je gaat gezamenlijk de zwaarste opgave (in het geval van de marathon) van je leven tegemoet. Daarnaast lijkt het hier alsof de hele wereld doet aan hardlopen; je hoeft hier aan niemand uit te leggen dat jij voor je plezier ’s ochtends vroeg de dag begint met een rondje rennen.

REDEN 3: Je presteert beter

Hoewel ‘winnen’ bij een hardloopwedstrijd natuurlijk leuk zou zijn, kan ik je
alvast uit die droom helpen: gaat je niet lukken. Zelf niet als je de doping van Louis Armstrong ter beschikking hebt. Dat neemt niet weg dat je je tijdens een hardloopevenement euforisch voelt. De mensen, de gezelligheid, de muziek en sfeer geven zoveel adrenaline dat je na het startschot waarschijnlijk lachend vertrekt. En dit blijf je houden, want vooral bij het laatste stuk ga je door de fans vanzelf harder lopen.

hardloopevenement

En die medailles kun je mooi boven je bed hangen!

REDEN 4: Je krijgt een mooi souvenir mee naar huis 

Een medaille!! Dat is toch super leuk? Je hebt bij een hardloopevenement altijd prijs. Of je nou één of twee uur doet over die tien KM. (Ok nee dat is niet helemaal waar, er is soms wel een eindtijd dus zorg wel dat je daarvoor binnen komt anders kan je fluiten naar je prijs). Bij de marathon van New York is dat trouwens niet zo, kun je gewoon 12 uur over doen!!!! TOP.

REDEN 5: Gratis VOEDSEL

Voor de Nederlandse Nederlander onder ons: na afloop krijg je (meestal) een flesje sportdrank en af en toe ook wel eens een snack. Mocht je nou helemaal krab bij kas zitten en niet kunnen ontbijten, tijdens de marathon worden er vaak bananen uitgedeeld en af en toe een reep, dus aan eten geen gebrek.

hardloopevenement

Je wordt er gelukkig van!

REDEN 6: Hardlopers hebben goede billen

Als je mee gaat doen, zorg dan dat je op z’n minst een beetje goed getraind bent. Dan kun je namelijk zorgen dat je achter de goede billen van een aantrekkelijke hardloper kunt lopen. Een jongen waarvan ik de naam niet weet maar die mij aan mijn snelste 10 KM ooit geholpen heeft, komt soms nog steeds boven drijven in mijn stoutste hardloopdromen. Wie weet ontmoet je wel de liefde van je leven, dat zou toch echt amazing zijn.

REDEN 7: Het maakt gelukkig

Klinkt weer heerlijk cliché, maar het is echt zo. Hardloopevenementen maken gelukkig en de kans is groot dat je na afloop denkt: ik heb nu al zin in de volgende!

Zo, dat was het weer voor vandaag. Vanavond ga ik mijn tas inpakken, want morgenavond zal ik bij een vriend in Eindhoven blijven slapen zodat ik donderdagochtend het vliegtuig niet kan missen. Ik houd jullie op de hoogte op de Gram, en misschien schrijf ik volgende week wel een extra post over hoe mijn (waarschijnlijk) pijnlijkste halve marathon is verlopen!

Heel veel liefs,
XOXO Nicole

 

hardloopevenement

Baantraining van afgelopen week om 07:00 (op m’n oude schoenen)!!