Berichten

5+1 redenen waarom sporten met the opposite sex een goed idee is

Ze is one of the guys en heel vrouwelijk tegelijk. Lekker sportief en spontaan. Houdt van een uitdaging, is accountant en sport graag met mannen. Waarom? Dat mag Evelien lekker zelf vertellen! Lees je mee?

 

Even voorstellen…

Hey jij daar, leuk dat je deze BLOG gaat lezen. Ik heb nog nooit eerder een blog geschreven dus er gaat een wereld voor mij open. Allereerst zal ik mijzelf even introduceren zodat jij in ieder geval weet wat voor persoon al deze woorden bij elkaar heeft getikt. Ik ben Evelien Strijker. Hoi! Aangenaam! Ik ben 28 jaar oud en woon al een aantal jaren in Amsterdam. Oorspronkelijk ben ik een vrolijke boeren meid uit Drenthe van waar ik op mijn 18e ben verhuisd naar Amerika om daar 6 jaar lang te genieten van de Amerikaanse sport cultuur. Vanaf jongs af aan ben ik met sport bezig geweest en ben dan ook uiteindelijk met een sportbeurs voor tennis naar Amerika vertrokken.

Ah fijn, misschien een leuk onderwerp voor een volgende blog. In het dagelijks leven ben ik accountant. Ho stop! Niet meteen weggaan nu! Ik snap dat je wellicht denkt, een saaie accountant? Hoe kan die nu een leuke blog schrijven? Trust me, ik ben niet jouw average accountant. Denk ik in ieder geval. Ik speel geen tennis meer, maar sport gemiddeld 5 a 6x per week, voornamelijk crossfit, maar ik kickbox en hardloop af en toe ook. Ik werk dagelijks samen met onwijs leuke jonge collega’s die ook “Fit for the Job” (ja ja, zo heet dat bij ons op kantoor) willen worden, zijn of blijven. Met een groep mannen heb ik al meerdere malen meegedaan aan obstacle runs. En laat dat nou het onderwerp van deze blog worden;

 

de saaie vrouwelijke accountant die met een groep mannen door de blubber dendert, heeft dat voordelen?

 

Misschien even vanaf het begin beginnen. Als accountant werk je veel in teams en om de dag een beetje door te komen met elkaar vraag je wel eens naar de activiteiten die een lieftallige collega na talloze uren werken onderneemt. Als aan mij dezelfde vraag wordt gesteld antwoord ik altijd dat ik vaak aan het sporten ben.  Mijn sportieve activiteiten werden opgepikt door een aantal collega’s die het wel zagen zitten om samen met mij te trainen, het liefste met een doel.

 

Het ‘Obstacle Run Virus’ begon zo…

Uiteindelijk hebben wij ons in maart 2016 voor het eerst opgegeven voor de allereerste obstacle run, een Mudmaster race van 6km. Ik vond het geweldig, maar 6km was dan ook niet echt een uitdaging. Om de uitdaging te vergroten gaven we ons op voor de 2e run in oktober 2016, dit keer een Strong Viking run van 13 km. Sommige collega’s haakten af, anderen kregen er lucht van en deden mee, er volgden hierna nog 2 obstacle runs van 19km en 21km. Ik heb er nog steeds geen genoeg van, en gelukkig een aantal collega’s ook nog niet. Aankomend voorjaar staan er weer 2 obstacle runs gepland! YAY! Ik heb er nu al zin in.

 

sporten met mannen

sporten met mannen

 

Mijn mannelijke harem

Samen met mijn fanatieke collega’s trainen we op zaterdag om samen fit te worden voor deze runs. Maar weet je wat nu het grappige is? Ik ben de enige vrouwelijke collega die zo gek is om mee te doen. Iedere zaterdag trek ik met een lach op mijn gezicht mijn hardloopschoenen en een lekker workout pakkie aan om huppelend naar het Amsterdamse bos te lopen (ik woon er tegenover, over luxe gesproken!) op weg naar “mijn mannelijke harem” zoals ik ze graag noem. De eerste paar keer was ik aardig geïntimideerd door de mannen, ze konden harder rennen, vaker opdrukken, vaker optrekken, en waren eigenlijk vrijwel beter in alles! Behalve op doorzettingsvermogen kon ik ze op weinig vlakken echt inmaken. Nu kan ik na 2 jaar zeggen dat ik enige ervaring heb met het trainen met een mannelijke groep en ik heb een aantal prachtige voordelen gevonden die ik graag met jullie wil delen.

 

6 voordelen van sporten met mannen

#1 Mannen zijn sterker

Dat mannen qua spierkracht van ons, de lieftallige dames, winnen is geen geheim. Tijdens het trainen met mannen heeft dit als voordeel dat je zelf ook sneller meer gewicht zal proberen te tillen of net dat extra tandje bij zet. Ik merk dit zelf heel erg tijdens het hardlopen. Die mannen rennen me toch een potje snel en ondertussen bespreken ze nog makkelijk het weekend, de werkweek of die nieuwe scharrel via Tinder. Ik ben al lang blij als ik ze bij kan houden, laat staan dat ik daarbij nog een heel gesprek kan voeren. Doordat ik erg moet aanpoten gaat mijn conditie sneller vooruit en raakt mijn lichaam gewend aan een sneller tempo. Hierdoor wordt het hardlopen op een iets rustiger tempo makkelijker wat ik toch wel beschouw als een voordeel.

 

#2 Ze willen alleen maar bovenlichaam trainen

Dames, als ik zeg dat wij vrouwen graag ronde billen, slanke benen en een platte buik willen, met als het kan ook nog een beetje boobies, dan lieg ik niet toch? Dit staat echt lijnrecht tegenover wat mijn mannelijke collega’s willen. Als ik ook maar 1 maal het woord “squat” of “lunge” laat vallen krijg ik meteen opmerkingen zoals “ohh Eef weer met haar benen trainen” naar mijn hoofd geslingerd. Ze vinden het zwaar, het doet pijn, ze vinden het helemaal niks. We hebben het zo verdeeld dat we allemaal een oefening kiezen tussen het hardlopen door om zo te trainen voor de obstacle runs. Mijn exercise of choice; de squat of de lunge, ofcourse! Want als ik dat niet kies train ik, behalve dan met het hardlopen, helemaal geen benen. De mannen kiezen pullups, push ups, dips of monkeybars; als het maar schouders, armen of chest is past het perfect in hun rijtje van favoriete oefeningen. En, laat ik daar nou juist minder goed in zijn. Wellicht zullen sommige van jullie dit als een nadeel zien, maar ik zie het als een voordeel; ik word gepusht om mijn minder goede kwaliteiten te trainen, want tja, als ze zeggen 10x push ups lig ik toch echt wel op de grond om die 10 push ups te doen, ik laat me niet kennen!

sporten met mannen

 

#3 Ze willen jou helpen

Mannen doen stoer, maar ondertussen ben ik nog wel hun meissie op wie zij tijdens een run onwijs goed passen. Tijdens de runs krijg ik als eerste een voetje om over een muur te klimmen, rennen ze iets rustiger als het te snel gaat voor me, en juichen ze mij toe als ik als laatste (maar wel droog) aan de overkant kom via een touw dat over het water is gespannen. Tijdens de trainingen merk ik dit ook. Ze gaan misschien niet zachter rennen, want dit is een training dus dat je het zwaar hebt maakt niet uit, maar ik krijg wel een voetje bij het optrekken zodat ik de 10x kan halen of ik mag 5 dips doen ipv 10 zodat ik het tempo bij kan houden. Het is een heerlijk gevoel dat er een aantal mannen zijn die ervoor zorgen dat jij mee kan komen en juichen voor jouw succes, echt waar!

 

#4 Mannen zijn in voor andere sporten

Zoals verteld ben ik de enige dame die meedoet met de obstacle runs van mijn kantoor. Ik krijg geen enkele andere vrouwelijke collega mee om door de blubber te banjeren, in touwen te klimmen of door een plas water te zwemmen in kleding. Ligt het dan aan mijn kantoor? Of aan de sector waarin ik werk? Misschien, maar ik denk het niet. Als ik kijk wie er aan de start stonden van de obstacle runs waren het voornamelijk mannen. Okay, op de korte afstanden zoals de 6km en 7km deden wellicht evenveel mannen als vrouwen mee, maar hoe groter de afstand, inclusief more challenging obstakels, hoe meer vrouwen af blijken te haken. En laat ik nou net wel van die uitdaging houden! Tijdens de start van zo’n obstakel run sta je te zoeken naar de zelfverzekerde sterke dames die net zoals jij de uitdaging aangaan, maar je staat toch vooral tussen een leger testosteron gevulde mannen die onwijs veel zin hebben om hun innerlijke beest los te laten. Dus, kan jij geen 1 van jouw vriendinnen vinden om mee te doen aan bijvoorbeeld en obstacle run, probeer het dan is bij de mannen!

 

#5 Je kan helemaal je zelf zijn, maar dan ook echt helemaal

Op kantoor loop ik rond in de (al zeg ik het zelf) leukste jurkjes en pakjes met bijpassende pumps en als het kan een mooi horloge of ketting. In de gym draag ik graag matchende pakjes (ooit het merk Stronger gezien? Echt een aanrader!!) waarbij mijn BH-tje past bij mijn legging en als het kan ook nog schoenen in een bijpassende kleur. Op zaterdag maakt het niet uit, als ik een broek draag met wat gaten of een oud t-shirt? Het kan de mannen niet schelen! Naja, ze lopen wel liever achter me aan als ik een strakkere legging aan heb, maar dat even ter zijde. Als je met mannen traint maakt het niet uit wat je aan hebt, of je make-upje nog goed zit, of je je haar nu in een knot, een strakke vlecht of een losse warrige paardenstaart draagt. Het gaat er om dat je traint en dat je HARD traint. Lukt harder rennen niet omdat je een BH-tje aan hebt die niet genoeg support? Of dat je toch die gele schoenen aan hebt gedaan die bij je outfit matcht, maar je daarmee niet door de modder wil rennen? Ik krijg echt op mijn kop van ze, want een outfit die je belemmerd in je training is niet okay, hoe mooi hij dan ook mag zijn. En eerlijk gezegd, ik vind het heerlijk dat ik in mijn meest comfortabele kloffie, met het slaap nog in mijn ogen en een warrige paardenstaart op mijn koppie aan mag komen huppelen op zaterdag, zonder dat er wordt gevraagd of het wel goed met me gaat.

 

#6 Mannen die zweten, altijd leuk om naar te kijken toch?

Deze laatste is een beetje cliché, een beetje flauw, maar persoonlijk vind ik het wel 1 van de voordelen. Mannen die sporten, die zich in het zweet werken, die de beest uithangen in de sportschool en oerkreten laten horen om die laatste pull up of push up eruit te knallen, ik hou ervan. Ik heb knappe collega’s (jongens, als jullie deze blog lezen, bij deze!), dus als er dan strakke shirtjes aangaan en die armspieren gaan aan het werk.. ik zou liegen als ik zeg dat ik niet even stiekem aan het genieten ben van het uitzicht.

spotren met mannen

 

Jullie zijn geweldig!

Stiekem observeer ik “mijn harem” dus af en toe als ik sta uit te puffen na een oefeningen. Wat ik dan zie? Een zooitje collega’s bij elkaar. Een groep mannen en een dame die “one of the boys” is maar toch ook echt een vrouw kan zijn. Een zooitje dat elkaar kan motiveren, kan pushen tot het uiterste, kan werken aan doelen en uiteindelijk deze doelen ook samen zal behalen. Het trainen met alleen maar mannen heeft mij de afgelopen 2 jaren erg mooie momenten en overwinningen opgeleverd, dus voor alle vrouwen die dit lezen, GIVE IT A TRY and don’t be scared. Voor alle mannen die dit lezen, please CONTINUE being great! En speciaal voor “mijn” mannen, jullie zijn geweldig!

 

Ik ben Evelien Strijker,
Member of Chicks with Barbells
Instagram: Fit_Eef
Sportschool: Vondelgym
Sporten: Crossfit, hardlopen, kickboxen, tennissen en Obstakel runs

Miranda heeft haar favoriete sport gevonden!

Hoi allemaal. Ik ben Miranda. Al een tijdje volg ik met mijn Instagram account, Love2workout en zie ik allerlei sportieve activiteiten voorbij komen. Toen Cristel me vroeg of ik wilde schrijven over mijn favoriete sport hoefde ik daar niet lang over na te denken. Het was even een zoektocht maar ik heb mijn favoriete workout gevonden. Lees je mee?

 

Ik heb al heel wat sporten beoefend..

In mijn leven heb ik al heel wat sporten beoefend. Als jong meisje werd ik allereerst aangemeld voor turnen. Maar dat bleek niet echt te lukken met mijn souplesse. Daarna volgde dansles, badmintonnen en body step. Allemaal sporten die ik met veel plezier uitoefende. Maar helaas niet bekwam tot mijn favoriete sport. Iedere keer moest ik zoeken naar een alternatief, want of de groep paste niet meer of de leraar hield ermee op.
Zo kwam ik uiteindelijk bij fitnessen. Er zijn heel wat mensen die 2 tot 4 keer per week zich begeven naar de sportschool. Zij komen hier graag om even aan de gewichten te hangen, zich uit te sloven op de loopband of gewoon even kletsen in het koffiehoekje. Ik heb diverse pogingen in diverse sportscholen ondernomen, echter nooit kreeg fitness mij in de greep. Daarom duurde de pogingen maar maximaal 1 jaar. Ook dit was niet mijn favoriete sport.

Ik was het klasse voorbeeld dat je een sport echt leuk moet vinden om dit te kunnen volhouden. Want fitness, ja daar vind ik echt niet zoveel aan.

 

Misschien is mijn favoriete sport wel hardlopen?

Mijn vader loopt al zijn hele leven lang hard en heeft ook een keer of 6 meegedaan aan de marathon van Rotterdam. Dus ik bedacht mij dat het hardlopen misschien ook in mijn bloed zit. Ik downloadde een app, zodat ik hulp kreeg bij het opbouwen. Na 3 weken bleek dat deze sport bij mij paste. Het fijnste is dat je het altijd en overal kunt doen. Er zijn geen speciale uren, waarbij je je moet haasten om de les niet te missen. Dus er volgde een bezoekje aan een sportzaak om goede hardloopschoenen te kopen. Een app werd gekocht, zodat ik verder kon gaan trainen.

Ik begon het hardlopen leuk te vinden. De app stimuleerde mij om steeds mijn doelen te behalen en dat ik uiteindelijk 35 minuten zou kunnen hardlopen. In het begin leek dit doel bijna niet te bereiken. Maar door consequent iedere week 2 tot 3 keer hard te lopen is dit doel bereikt. Uiteindelijk liep ik in april 2017 voor het eerst mee in een hardloopwedstrijd. Met mijn vader en mijn zus. Ik haalde de 5 kilometer in 35 minuten en eindigde niet eens zo slecht!

favoriete sport hardlopen

Hardlopen geeft me vrijheid

Vervolgens werd ik meegevraagd om mee te lopen in de Strongsister run. Een mudrun met allemaal vrouwen. De afstand 7,5 km. Het was flink afzien met de kou, modder en vermoeide spieren. Uiteindelijk heb ik ook deze afstand volbracht en smaakte het naar meer. Daarom boekte ik samen met mijn man een reisje naar Italië. In Lido di Jesolo werd de moonlight run georganiseerd. Wij schreven ons samen in voor de 10 kilometer. Mijn man moest nu ook volop aan de bak. De reis ging eerst naar Rome, maar daar zaten wij ook niet stil. Ook in Rome werd getraind.  Wat was het een bijzondere ervaring om voor de tweede keer de 10 km aan te tikken in  Italië. Wat een kick om gedragen door het applaus van het publiek een eigen zegge te lopen. Dit is iedereen aan te raden.

Voor 2018 staan er nog geen wedstrijden op het programma, maar ik blijf zeker door rennen. Waarom? Omdat hardlopen voor mij een stukje vrijheid geeft. Het is heerlijk om na een drukke dag je hoofd leeg te maken in de buitenlucht. Tijdens het hardlopen kom ik in een soort trance en worden al mijn gedachtes uitgeschakeld. Inmiddels weet ik wat een overwinning het voor jezelf kan zijn om doelen te bereiken. En wat ben ik trots op mijzelf dat ik deze stappen heb gemaakt.

Dus de tip voor 2018; kies de sport die bij je past en stel jezelf haalbare doelen.  Want zo houd je het sporten vol en blijf je gestimuleerd!
Naast het hardlopen ben ik gek op koken en bakken. Daarom heb ik zelf ook een blog namelijk Hhfoodblog, hier vind je gemakkelijke, gezonde en lekkere recepten.

Vind je het leuk persoonlijke sportverhalen te lezen, kijk dan eens naar het verhaal van Marco over Calisthenics of lees de serie van Nicole!

NICOLES ROAD 2 TEL AVIV & IRONMAN 70.3 #5: Nieuw jaar, nieuwe doelen

Tijdens de feestdagen ben ik het liefst bij mijn familie.

Hoewel ik nu eigenlijk zou moeten beginnen met een terugblik, sla ik dit net zoals alle voorgaande jaren weer lekker over. Wanneer het hoort, dan vind ik het namelijk in de meeste gevallen vreselijk. Dus ook dit jaar doe ik het niet. Geen terugblik voor mij. Net zoals dat ik de marathon van New York aankomend jaar niet ga lopen, totdat die hype overgewaaid is. Die doet immers iedereen. Uiteraard kwamen de hoogte- en dieptepunten van 2017 voorbij tijdens het familiediner van 31 december, maar die blijven tussen de vier muren van mijn ouderlijk huis; niet alles hoeft online. Wat wèl online mag is dat ik tijdens de meest verschrikkelijke dag van het jaar zo ontzettend heerlijk bij mijn ouders op de bank heb gelegen. 

Toch een kleine terugblik, maar dan in Polaroids: die maak ik al drie jaar lang.

Om eerlijk te zijn was ik ook thuisthuis geweest als hardlopen niet op de planning stond. Oud & nieuw en ik zijn nou eenmaal geen vrienden. Om de een of andere reden word ik tijdens dat afschuwelijke feest namelijk gestoord in de bovenkamer met een ondefinieerbare negatieve emotie, die ik tot nog toe geen naam heb kunnen geven. Gelukkig mocht ik de volgende ochtend weer hardlopen, en was de avond voorbij voor ik er erg in had. Toch heb ik de dagen ervoor intens genoten van de Top 2000 en samen met papa in m’n broek geplast van het lachen om ons idool Youp van ’t Hek. Ik verheug me er nu al op om volgend jaar precies hetzelfde te doen. Zolang ik maar niet teveel mensen om mij heen heb gaat het allemaal prima. Daarbij heb ik nooit geweten dat er zoveel leuke programma’s op TV zijn op oudejaarsavond!

Wat wil ik dan wel vertellen als het geen terugblik wordt? Mijn sportieve doelen natuurlijk, want dat zijn er weer veel. Zoals jullie inmiddels wel weten deel ik mijn weg naar deze doelen al te graag, of het nou hier of via mijn Instagram account is. Verder is het enige goede voornemen dat ik heb: gewoon lekker doorgaan zoals ik dat al doe. Ik vind eigenlijk dat het allemaal wel prima gaat, het leven. Één ding weet ik in ieder geval al zeker: de 10.000 KM op de racefiets zal dit jaar ongetwijfeld aangetikt worden.

De halve marathon van Egmond in 2017, die ik liep in 1:57:22.

Hardloopdoelen van 2018

Mijn eerste hardloopevenement vindt alweer over 1,5 week plaats: het is de halve marathon van Egmond aan Zee op 14 januari. Een streeftijd heb ik niet. Dat komt omdat deze halve marathon toch wel de zwaarste is in heel Nederland. Net zoals vorig jaar beschouw ik deze bittere tocht als training voor de hele marathon. Het wordt de derde keer dat ik hem loop, en elk jaar is het maar weer de vraag of de voeten droog blijven tijdens de 7 KM langs zee. Gouden tip voor andere vrouwelijke lopers: zorg dat je lekker achter een grote stevige man loopt over het strand, zodat die de wind voor je kan opvangen. Een soort van in het wiel fietsen, maar dan rennend. Anders waai je binnen de kortste keren de zee in!

Op eerste kerstdag liep ik samen met een van mijn beste en oudste vriendinnen en mijn moeder 25 KM.

Een maand later, op 11 februari, staat de 30 KM van Schoorl op het programma. Dit wordt voor mij de eerste keer, maar het schijnt de mooiste loop van Nederland te zijn dus die moet ik echt een keer gedaan hebben. Leuk leuk leuk, zin in zin in zin in! Eigenlijk zou ik tijdens dat weekend al in mijn taperperiode moeten zitten, maar omdat ik de afgelopen tijd minder kilometers heb afgelegd op de hardloopschoenen vind ik dat een tweeweekse taperperiode voor deze ene keer wel kan. Op 23 februari is het zo ver: de marathon van Tel Aviv! Geloof het of niet, maar het zal de eerste en de laatste (hele)marathon zijn  van 2018. JA ECHT. Aan de eettafel tijdens kerst realiseerde ik mij ineens dat ik in één jaar drie marathons gelopen had, en dat vond ik achteraf toch wel een beetje overdreven. Ik ben overigens wel benieuwd hoelang dit voornemen stand houdt, want eens verslaafd aan de marathon, altijd verslaafd aan de marathon.

Ook toen het gesneeuwd had trok ik er gewoon op uit, je bent een wielrenner of je bent het niet!

Wielrendoelen van 2018


In de eerste drie maanden van het nieuwe jaar ga ik twee keer op trainingskamp met het raceteam van Rapha. De eerste keer heel dichtbij, namelijk in Arnhem. Dit zijn maar twee dagen en zal ik dus vast en zeker overleven (als de mannen zich een beetje inhouden tenminste). Bij het tweede weekend zet ik mijn vraagtekens. Dan ga ik namelijk vier dagen lang de bergen van Girona beklimmen; eens moet immers de eerste keer zijn. Nog nooit heb ik een berg beklommen op de racefiets, op de computersimulaties van Wattworks en Zwift na (tenzij je de

80 KM lang had ik windtegen, maar ik moest en zou de 100 KM halen tijdens het kerstweekend en papa hielp mij daarmee!

Keutenberg een berg noemt). Ik poep nu al in m’n broek, maar ergens vind ik het ook helemaal het einde en kan ik niet wachten. Dankzij deze trainingen kan ik straks namelijk eerder het bovenste puntje van de Mont Ventoux en de Alpes D’Huez aanraken, want die gaan papa en ik samen beklimmen ergens dit jaar. Natuurlijk doe ik dit liever met de liefde van mijn leven, dat lijkt me namelijk een ontzettend romantische onderneming. Zo lekker saampies pijnlijden tot het bittere eind, waarbij je elkaar dan op de top kan kussen net zoals Jack en Rose dat deden op het noordelijkste puntje van de Titanic. Helaas vrees ik dat ook deze droom slechts één van de duizenden zal blijven.

En dan te bedenken dat ik twee maanden lang alles heb gegeten wat los en vast zat!

Gestoorde doelen van 2018

Dan de grootste uitdaging van 2018: de Ironman 70.3 in Aix-en-Provence op 13 mei. Bovenstaande evenementen zijn omgetoverd tot enkel subdoelen van dit megahoogtepunt van aankomend jaar. Het is pas de tweede dag van 2018, maar ik heb het focus-aan-gebied in mijn hersenen gisterochtend volledig geactiveerd. Ik heb zelfs de overgebleven oliebollen en appelflappen laten staan! Het kan niet meer mis gaan. Inmiddels heb ik ook een lidmaatschap afgesloten bij Wattworks waar ik ga leren klimmen en zó waanzinnig fit ga worden dat ik de 90 KM van de Ironman hopelijk binnen de drie uur ga fietsen. Ook begin ik volgende week met zwemles om mijn

Vorige week zwom ik voor de eerste keer 1,9 KM: de afstand die ik ook tijdens de Ironman 70.3 af moet leggen.

borstcrawl te oefenen, waardoor ik uit ga komen op meer trainingen dan dat er dagen in de week zitten. Ik ga twee keer per week fietsen bijWattworks, één keer in het weekend een lange fietstocht maken met Rapha, twee keer zwemles nemen en dan nog drie ochtenden hardlopen: dat komt uit op een totaal van acht keer trainen per week. In mijn nieuwste schema kun je weer precies zien hoe en wat, en wanneer ik dit allemaal in zes dagen prop, want één dag per week neem ik rust.

In dit boekje teken ik af en toe wat, en schrijf ik mijn wielrengedachten op. Soms fantaseer ik dat ik een kunstenaar ben.

En verder? Mijn herkansing halen zodat ik in februari toch met mijn master kan beginnen, mijn laatste pagina’s van JAN Magazine vullen en bedenken of ik in de zomer van 2018 mijn boek ga schrijven, óf naar Zuid-Frankrijk ga fietsen (all by myself). Genoeg te doen dus. Op dat we er maar weer een geweldig en sportief jaar van mogen maken met z’n allen!

Heb je de eerste delen van Nicole haar weg naar Tel Aviv en de Ironman 70.3 gemist? Lees ze dan hier!

De Road to Tel Aviv wordt nu ook een Road 2 the Ironman 70.3

Mijn langste rit op de racefiets ooit.

Het kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Nadat ik vorig jaar op een mooie lentedag in mei spontaan bedacht om vanaf Schiermonnikoog naar Amsterdam te fietsen, gewoon omdat ik daar zin in had, kwam de gedachte over een triatlon doen voor het eerst in mij op. ‘Als ik een marathon kan lopen en 216 KM kan fietsen, dan moet een halve triatlon toch ook wel lukken?’ Lang spookte deze gedachte door mijn hoofd, en toen ik een maandje geleden een proefles zwemmen nam bij de SwimGym, wist ik het zeker: ik ga mij inschrijven voor m’n eerste Ironman 70.3!

De eerste Ironman 70.3 ga ik lopen in Aix-en-Provence, Frankrijk.

En zo werd mijn road 2 The Tel Aviv Marathon dus ineens ook een road to mijn eerste halve triatlon, Op 15 mei 2018 is het zo ver: dan zal ik vraag me niet waarom- mijn eigen grenzen opzoeken tijdens de Ironman 70.3 in Aix-en-Provence. Wat houdt dit in? 1,9 km zwemmen, 90 km wielrennen en 21,1 km hardlopen, allemaal achter elkaar. Dit betekent dat ik naast mijn bijna dagelijkse hardlooptrainingen en het wielrennen, vanaf januari ook nog twee of drie keer per week zwemles zal nemen. Waar weet ik nog niet, dus tips zijn welkom. Ik hoop wel dat ik tegen die tijd mijn motivatie terug heb, want op het moment gaat mijn marathontraining nou niet echt zoals ik van te voren gehoopt had. Dit is nieuw voor mij, want meestal sta ik altijd te springen voordat ik ga hardlopen. Wat gaat er mis?

Ik ging speciaal naar mijn ouders om hun kerstboom te versieren, want dat is een van de hoogtepunten van het jaar!

#1. Kerstbomen
Er moeten overal kerstbomen versiert worden en aangezien ik dat echt GEWELDIG vind om te doen besteed ik mijn kostbare tijd nu vaker aan lampjes en ballen in bomen hangen dan aan hardlopen. Misschien dat ik volgend jaar wel parttime kerstbomenversierder wordt, lijkt me tijdens die koude winterdagen een leuker bijbaantje dan fietscourier zijn voor zoiets als thuisbezorgd.nl.

 

#2. Vervelende voeten

Hier dacht ik dat het over was, maar helaas. Ze zijn terug.

Ik word he-le-maal knettergek van mijn enkels, want ik heb nog steeds last van blaren. Ik hoor jullie denken: “koop dan andere schoenen”, maar zo simpel is het niet. Mijn enkels zijn namelijk nogal vreemd; door één of ander raar bot dat uitsteekt aan beide voeten heb ik dit altijd bij elke schoen die ik koop. Het is puur een kwestie van heel lang inlopen tot dat deze ellende voorbij is. Eigenlijk moet ik hiervoor een keer naar de dokter, maar ik ben bang dat ik dan slecht nieuws te horen krijg en dat ik straks een operatie aan mijn voeten moet ofzo. Of dat ze ze eraf halen. Dat wil ik echt niet dus ik stel het liever nog even uit totdat ik het een keer wat rustiger heb. Dat zal dus wel nooit worden.

 

Voor mijn verjaardag bakte ik twee appeltaarten voor de redactie van JAN Magazine.

#3. Way too much voedsel  
Hier kan ik niet zo veel aan doen, dit ligt aan de mensen om mij heen. OVERAL waar ik kom is lekker eten. Taarten, pepernoten, kerstkransjes, chocola, noem het maar op. Dit moet natuurlijk motiveren om te blijven sporten, maar bij mij werkt dit averechts. Hierdoor kom ik in een soort van negatieve mindset waardoor ik denk ‘ach, het gaat nu toch al slecht.’ Doordat ik dan in plaats van 1/3 chocoladeletter 3/3 chocoladeletter eet, voel ik me vaak futloos en heb ik geen zin om te sporten. Het is bij mij altijd alles of niks, eigenlijk net als in het hele leven.

#4. Snotneus
Daarnaast voel ik me al twee weken een beetje ziek, net zoals iedereen in mijn omgeving. Toch mag ik niet klagen want vroeger lag ik altijd rond mijn verjaardag met keelontsteking in bed, maar die periode is voorbij. Op mijn vijftiende liet ik mijn amandelen knippen en dat is tot nog toe een van de beste beslissingen uit mijn leven geweest.

Juul en ik op het ijs

#5. Living on the ice
Vorig jaar kreeg ik van mijn vrienden een tienrittenkaart van de  Jaap Eden ijsbaan cadeau voor mijn verjaardag, maar die is maar één jaar geldig. Hierdoor beweeg ik mij liever voort op mijn o zo mooie witte kunstschaatsen dan op mijn vreselijk voet-onvriendelijke hardloopschoenen. Julia en ik proberen momenteel onszelf te ontwikkelen tot ware kunstschaatsers, zodat we, als we later een keer mee mogen doen aan Dancing on Ice, alvast een voorsprong hebben. Van dromen is immers nog nooit iemand ongelukkig geworden!

Het beste boek dat ik las in 2017: Americanah van Chimamanda Ngozi Adichie

#6. De boekenobsessie
Ik heb het lezen van boeken weer helemaal herontdekt. Vroeger las ik altijd al meerdere boeken tegelijk, maar de afgelopen jaren was dit minder geworden door het studeren. Omdat ik nu maar één vak volg, heb ik ’s avonds eindelijk tijd om in bed boeken te lezen. Vaak zijn ze dan zo spannend dat ik ’s ochtends vroeg verder ga, en dan vergeet ik de tijd waardoor ik noodgedwongen maar 5 KM kan rennen. Te laat aankomen op de redactie kan natuurlijk niet! Een ander gevolg van dit vele lezen is dat ik vaak geïnspireerd raak om zelf te schrijven (zoals bijvoorbeeld de gedichtjes over onder andere Siepje, te vinden op mijn blog). Soms ga ik helemaal op in mijn fantasie en dan ben ik zo een uur verder.

Een ietwat ordinaire mirrorselfie, maar ik ben erg blij met mijn adembenemende nieuwe racepak van Rapha, gekregen voor mijn verjaardag.

Kortom, door mijn verjaardag, Sinterklaas, de aankomende feestdagen en andere feestjes rende ik de afgelopen tijd vaker niet dan wel. De afgelopen jaren heb ik hier nooit last van gehad, en plande ik met gemak alles om het sporten heen, maar omdat ik in februari aan mijn master wil beginnen gaat het studeren nu toch echt even voor het sporten. Ook met iets minder training dan gepland kom ik die finish wel over in Tel Aviv.

Casually thinking about my first Ironman na de halve marathon in Budapest

Komt wel goed schatje
Iedereen heeft wel eens een dipje, dat hoort er nou eenmaal bij. Overigens besef ik, dat wanneer ik terug kijk op de afgelopen tijd, ik niet mag zeuren. Drie weken geleden liep ik namelijk nog de halve marathon in Budapest, wat naast dat het waanzinnig leuk was ook best goed ging. Deze 21,1 km liep ik in 1:49:20 ondanks de blaren, pizza’s en kilometers aan wandelen door de mooie stad in de dagen voor deze halve marathon.

 

 

iets om trots op te zijn!

Toevallig vond ik gister een lijstje op mijn telefoon met mijn hardloopdoelen voor 2017, waarbij ik ze allemaal kon afvinken en zelfs nog wat moest toevoegen! Verder stuurde Strava mij dit weekend een gezellig mailtje met de mededeling dat ik afgelopen jaar 1724 KM hardliep en 3293 KM doorbracht in het zadel, dus er is genoeg om trots op te zijn. Maar zoals elk mens goede doelen heeft voor het nieuwe jaar, heb ik die ook. Voor nu vier ik het leven, kijk ik terug op een megasportief jaar en dan pak ik 1 januari met volle focus de training wel weer op, want soms is ergens aan toegeven toch echt de beste optie!

Lees hier deel 1, 2 en 3 van Nicole haar marathon (en Ironman :)) serie.

Mijn twee grote liefdes: Amsterdam en mijn racefiets.

Running therapeut Goudje maakte van haar passie haar werk

Hoi, Ik ben Goudje. Ik ben gek op lekker eten en drinken, ben gek op sociale activiteiten en erg druk van mezelf. Om tot rust te komen en energie te krijgen loop ik regelmatig hard. Sinds kort ben ik begonnen als running therapeut in Groningen. Ik loop hard met mensen die bijvoorbeeld een burn-out of een depressie hebben. Hieronder vertel ik je wat meer over running therapie en over mezelf.

 

Running therapeut in de maak

Ik ben altijd redelijk sportief geweest, maar ik pakte nooit echt door, of stopte weer met de sport waar ik mee bezig was: denk aan fitness, bootcamp, body pump, etc. Hardlopen is altijd een terugkerende bezigheid geweest, maar meestal stopte ik na een aantal weken weer. Tot ik een paar jaar geleden voor het eerst meedeed met de 4 mijl van Groningen. Ik was in een hele slechte conditie, ik zat midden in de verbouwing van mijn huis en was mega gestresst van mijn toenmalige baan. Deze run ging echt heel slecht, maar ik vond het zooo leuk! Al die hardlopers, de mensen, vrienden en familie langs de lijn.

Dat hardlopen beviel me wel en ik pakte het toch weer op: ik merkte dat ik er rust in vond. Ik ben van mezelf een druk en sociaal persoon: heel gezellig, maar ik sta altijd ‘aan.’ Door regelmatig hard te lopen voel ik me rustiger en pieker ik minder. Ik ontdekte dat ik hardlopen eigenlijk veel leuker vond als ik rustig aan doe en geen prestatie van mezelf verwacht, lekker vogeltjes kijken of een muziekje luisteren. Ik voel me dan vrij en energiek, ook als de training minder goed ging dan gepland!

 

Ervaringen delen

Een aantal jaar geleden ben ik afgestudeerd als Arbeids- en Organisatie Psycholoog en ik werk op dit moment als jobcoach en loopbaan coach. Ik zie om mij heen dat er steeds meer jonge vrouwen zijn, die te maken krijgen met een burn-out, of met veel stress. Door werk, sociaal leven, alle dingen die we moeten van onszelf en het altijd online zijn. Daarnaast zijn er onzettend veel mensen die ergens in hun leven te maken krijgen met depressie of angst. Ik wilde heel graag mijn eigen ervaring met hardlopen inzetten en iets praktisch doen met mensen.  Al heel lang ben ik bekend met het fenomeen ‘running therapie’ en ik verdiepte me hier verder in.

 

Run Free Groningen

Al snel schreef ik me in voor de cursus om running therapeut te worden, ik bouwde een website en zo is Run Free Groningen geboren!

Running therapie is kort gezegd: het inzetten van een rustige duurloop ten behoeve van je mentale gezondheid. In een cursus running therapie ga je samen met mij (of een andere running therapeut natuurlijk) gedurende 10 weken hardlopen onder begeleiding. Je leert beter adem te halen, je krijgt een betere conditie en je gaat je mentaal beter voelen. Bijwerking: misschien een beetje spierpijn en wellicht val je af.

running therapeut love2workout

Voordelen van running therapie

  • Je gaat je psychisch beter voelen omdat je weer doelen gaat stellen voor jezelf, hoe klein ze ook zijn: naar de training komen kan bijvoorbeeld al een doel op zich zijn. Door hard te lopen, hoe rustig ook, ga je stofjes zoals endorfine aanmaken, waardoor je je mentaal beter en fitter voelt.
  • Je wordt ook fysiek sterker, sneller en je krijgt een betere conditie van hardlopen. Dit is weer goed voor je zelfwaardering.
  • Je leert je lichaam beter kennen en leert ernaar te luisteren, heel belangrijk voor mensen met een burn-out!
  • Als je thuis zit door je burn-out of je depressie, is de kans groot dat je niet zoveel mensen spreekt of dat je jezelf isoleert. Doordat je in een klein groepje gaat lopen, leer je andere mensen kennen: leerzaam en gezellig.
  • Tot slot: je leert beter adem te halen. In mijn trainingen focus ik me heel erg op je ademhaling, niet alleen tijdens het hardlopen, maar ook in je dagelijkse leven én tijdens stressvolle situaties. Mensen die veel stress ervaren, ademen te snel, door dit  onder controle te krijgen zul je merken dat je je veel beter gaat voelen.

 

Iedereen die ik begeleid, merkt al snel dat ze zich mentaal beter en fitter gaan voelen, daar word ik dan weer heel blij van! Ik wil jullie dan ook de kans geven op een gratis proefles! Vertel in de reacties hieronder waarom jij graag een running therapie sessie zou willen proberen. en wie weet zien we elkaar snel!

Hier kan je me online vinden:

Facebook.com/goudjerunfree

Instagram.com/goudje_runfree

www.runfreegroningen.nl

 

Vind je het sportverhaal van Goudje leuk om te lezen? Dan is waarschijnlijk het verhaal van Iris ook wel wat voor jou!

 

NICOLES ROAD 2 TEL AVIV NR 3: 7X waarom een hardloopevenement fantastisch is

 

hardloopevenement

Alle keren dat ik afgelopen maand  liep op mijn nieuwe hardloopschoenen eindigde zo

Wat. Een. Drama. Dit waren mijn gedachten toen ik donderdagochtend wakker werd en mij realiseerde dat ik nog maar negen dagen had tot aan het hardloopevenement van november 2017: de halve marathon van Budapest. Voor de eerste keer sinds heel erg lang kan ik met zekerheid zeggen dat ik niet goed getraind ben. Natuurlijk heb ik een goede conditie, maar de laatste keer dat ik meer dan tien kilometer liep was tijdens de marathon van Amsterdam. Daarnaast waren alle trainingen die ik tot zover heb gehad een en al ellende. Mijn enkels zijn namelijk versierd met blaren. Deze blaren worden bedekt door nog een blaar met blarenpleister, plus af en toe een schuursponsje als finishing touch. Kortom, helemaal geweldig. Toch ga ik de halve van Budapest lopen, want ik weet zeker dat ik door mijn Hongaarse vriendin de finish over geschreeuwd word. 

Dat gezegd hebbende is het nu tijd voor iets waar jullie wel iets aan hebben, namelijk de zeven redenen waarom jullie je allemaal eens in moeten schrijven voor een hardloopevenement. DIT IS NAMELIJK ZO GEWELDIG!! Een hardloopevenement geeft zo’n kick dat ik zelf de grootste a-sportieveling adviseer om een keer mee te doen, al is het maar de Ernst & Bobbie loop van 1000 meter. Wat je ook bereikt, na afloop is een ding zeker: je voelt je trots.

 

hardloopevenement

Echt waar!

REDEN 1 voor een hardloopevenement: Je hebt een doel

Saai, maar heel erg waar. Je hebt iets om naartoe te werken en dat motiveert. Je hebt niet voor niets -in het geval van de marathon- 90 euro inschrijfgeld betaald. Tuurlijk kun je zelf ook een doel stellen, maar iets ‘vast zetten’ kan daar erg bij helpen. Vergelijk het maar met het sparen voor iets moois; wanneer je lang spaart en het moment eindelijk daar is voel je je extra trots als dit proces zich dan eindelijk ergens in uit. Zo werkt dat ook met hardlopen; alleen maar lopen om gezond te blijven gaat snel vervelen.

 

REDEN 2: Je hebt ineens veel vrienden

hardloopevenement

Hier liep ik een PR, mede te danken aan de sfeer en adrenaline die vrij kwam tijdens de halve marathon van Brussel

Een echte hardloper voelt zich bij een hardloopevenement als een vis in het hardloopwater: zoveel gelijkgestemden! Iedereen doet aardig, want je gaat gezamenlijk de zwaarste opgave (in het geval van de marathon) van je leven tegemoet. Daarnaast lijkt het hier alsof de hele wereld doet aan hardlopen; je hoeft hier aan niemand uit te leggen dat jij voor je plezier ’s ochtends vroeg de dag begint met een rondje rennen.

REDEN 3: Je presteert beter

Hoewel ‘winnen’ bij een hardloopwedstrijd natuurlijk leuk zou zijn, kan ik je
alvast uit die droom helpen: gaat je niet lukken. Zelf niet als je de doping van Louis Armstrong ter beschikking hebt. Dat neemt niet weg dat je je tijdens een hardloopevenement euforisch voelt. De mensen, de gezelligheid, de muziek en sfeer geven zoveel adrenaline dat je na het startschot waarschijnlijk lachend vertrekt. En dit blijf je houden, want vooral bij het laatste stuk ga je door de fans vanzelf harder lopen.

hardloopevenement

En die medailles kun je mooi boven je bed hangen!

REDEN 4: Je krijgt een mooi souvenir mee naar huis 

Een medaille!! Dat is toch super leuk? Je hebt bij een hardloopevenement altijd prijs. Of je nou één of twee uur doet over die tien KM. (Ok nee dat is niet helemaal waar, er is soms wel een eindtijd dus zorg wel dat je daarvoor binnen komt anders kan je fluiten naar je prijs). Bij de marathon van New York is dat trouwens niet zo, kun je gewoon 12 uur over doen!!!! TOP.

REDEN 5: Gratis VOEDSEL

Voor de Nederlandse Nederlander onder ons: na afloop krijg je (meestal) een flesje sportdrank en af en toe ook wel eens een snack. Mocht je nou helemaal krab bij kas zitten en niet kunnen ontbijten, tijdens de marathon worden er vaak bananen uitgedeeld en af en toe een reep, dus aan eten geen gebrek.

hardloopevenement

Je wordt er gelukkig van!

REDEN 6: Hardlopers hebben goede billen

Als je mee gaat doen, zorg dan dat je op z’n minst een beetje goed getraind bent. Dan kun je namelijk zorgen dat je achter de goede billen van een aantrekkelijke hardloper kunt lopen. Een jongen waarvan ik de naam niet weet maar die mij aan mijn snelste 10 KM ooit geholpen heeft, komt soms nog steeds boven drijven in mijn stoutste hardloopdromen. Wie weet ontmoet je wel de liefde van je leven, dat zou toch echt amazing zijn.

REDEN 7: Het maakt gelukkig

Klinkt weer heerlijk cliché, maar het is echt zo. Hardloopevenementen maken gelukkig en de kans is groot dat je na afloop denkt: ik heb nu al zin in de volgende!

Zo, dat was het weer voor vandaag. Vanavond ga ik mijn tas inpakken, want morgenavond zal ik bij een vriend in Eindhoven blijven slapen zodat ik donderdagochtend het vliegtuig niet kan missen. Ik houd jullie op de hoogte op de Gram, en misschien schrijf ik volgende week wel een extra post over hoe mijn (waarschijnlijk) pijnlijkste halve marathon is verlopen!

Heel veel liefs,
XOXO Nicole

 

hardloopevenement

Baantraining van afgelopen week om 07:00 (op m’n oude schoenen)!!

DE VOORDELEN VAN EEN HARDLOOPTRAINING

Yes! Sportvideo nummer 2 is aan de beurt en dit keer is het een hardlooptraining. Maar Cristel, hardlopen kennen we toch wel? Ja, ik snap die opmerking, maar heb je weleens een echte hardlooptraining gedaan en op je techniek gelet? Dat ervaarde ik bij Harlopen Amsterdam en zie je terug in de video. En weet je wat? We geven samen ook nog eens een hardloopcursus weg! Hoe dan? Lees snel verder…

 

‘Hardlopen is de makkelijkste sport die er is. Je doet je schoenen aan en je gaat gewoon’. Is dat herkenbaar? Toch is het niet helemaal waar. Hardlopen is namelijk een erg blessure gevoelige sport en daarom ook goed om te trainen. Voordat ik deze video maakte van een hardlooptraining was ik me daar ook niet zo van bewust. Hopelijk help ik jou in de beslissing of een hardlooptraining iets voor je is!

 

Hardlooptraining is anders dan ik dacht…

Voordat ik aan deze training van Hardlopen Amsterdam mee deed dacht ik dat we gewoon gezellig met z’n allen een heel eind gingen rennen en onderweg wat looptips zouden krijgen. Maar dat was het niet helemaal…

Nadat ik me had aangesloten bij de medium gevorderde groep voelde ik toch een klein beetje druk. Ik dacht, ik ben maar een hardloopbeginner, hopelijk kan ik het allemaal volhouden. Het ging eigenlijk best prima. En niet omdat ik semi makkelijk een lange afstand kon volhouden maar juist omdat we korte stukken renden. Daardoor kan eigenlijk iedereen meekomen. We deden een warming up met hardlooptechnieken, een aantal keer de 400 meter om op snelheid en conditie te trainen, een kleine bosloop in het park met een heuveltje en eindigen met core training en een wat langere afstand om terug naar het begin te lopen en daar een cooling down te doen. Ik denk dat we zo’n 6-8 km in totaal hebben gelopen. Onderweg heb ik met de deelnemers en David gesproken en de voordelen van een hardlooptraining ontdekt tegenover in je eentje lopen en zonder training.

Kijk je mee naar de video?

Hardlooptraining voor alle niveau’s

De lessen zijn er voor startende hardlopers waar je echt begint met de hardlooptechnieken en ongeveer 2-3 km per les aflegt. Kleine stukjes en rondjes in het park met focus op goede techniek. Zoals hoe je je benen moet optillen, grote of kleine stappen maken, je houdingen en je ademhaling. Ongeveer 30-45 minuten. De deelnemers van de medium gevorderden groep waar ik in zat, heeft allemaal de starters cursus een keer doorlopen. Daarom wisten zij al hoe de technieken waren en konden zich richten op conditie, snelheid en kracht. Dan zijn er nog gevorderden groepen en speciale groepen die samen trainen voor een doel, zoals een halve of hele marathon.

Bij Hardlopen Amsterdam doen nu zo’n 900 mensen landelijk aan hardlooptraining  en na mijn try out snap ik dat helemaal! Ik zie voordelen als het sociaal component, het is leuk om samen te trainen, dezelfde mensen regelmatig terug te zien wat dan ook weer motiveert om te komen. Maar ook is het zo dat je door met goede technieken te lopen minder blessures krijgt. Je leert doseren en techniek gaat boven snelheid. Voor mij was het een eye opener dat we meer op techniek trainden dat ik dacht en dat we in plaats van een lange afstand juist korte afstanden renden. Het maakte de les leuk en afwisselend.

En nu ben ik natuurlijk benieuwd..
Zou het volgen van een hardlooptraining iets voor jou zijn?

Wil je meer lezen over hardlopen? Lees dan de verhalen van Eva, Nicole of Lotte die met veel passie vertellen over wat hardlopen voor hun leven betekent.

 

WINACTIE: Win een 13 weekse hardloopcursus bij Hardlopen Amsterdam

Hoe gaaf is dat! Ik mag aan 1 van jullie een  13 weekse hardloopcursus weggeven. De cursis start in de tweede week van januari 2018 dus je kan meteen goed het nieuwe jaar beginnen, is dat niet fijn?  En daar hoef je helemaal niet zoveel voor te doen eigenlijk:

1: Volg @Love2workout.nl op Instagram

2: Ga naar de website van Hardlopen Amsterdam en kies een locatie uit waar jij wilt trainen

3: Geef in de reacties hieronder aan waarom je deze cursus zou willen winnen en waar je wilt trainen

Je hebt precies 1 week de tijd om deze drie stappen te doorlopen (tot maandag 20 november) dus wacht er niet te lang mee!

 

Toegevoegd op woensdag 22 november:
De winnaar van de 13 weekse hardloopcursus!

Heb jij meegedaan aan de winactie om een 13-weekse hardloopcursis van Hardlopen Amsterdam te winnen? Dan ben je vast heel benieuwd of je hebt gewonnen. De namen van degene die hebben gerageerd onder de blogpost zijn in een hoge hoed gegaan en daar hebben we random een naam uit getrokken.

Wie is het?

Rapapapa

Het is…

Michelle!

Gefeliciteerd Michelle! Stuur je gegevens even naar cristel@love2workout.nl en wij zorgen ervoor dat Hardlopen Amsterdam contact met je opneemt!

SUPRUN SPORTEVENT: HARDLOPEN MOET JE TRAINEN EN SUPPEN KAN JE LEREN + VIDEO

Het was mooi weer, ik was in goed gezelschap en we gingen twee sporten in één keer uitproberen. Doe maar maar altijd zo’n zaterdag. Ik was aanwezig bij een sportevent met suppen én hardlopen en daar heb ik een video van gemaakt. Kijk je mee?

 

SUP&RUN event

Martine van Cross My Heart blog en Rianne van Sup Spirit organiseerden samen een toffe zaterdagochtend in het Streekbos. 25 deelnemers hadden zich ingeschreven om mee te doen met een hardlooptraining om daarna het water op te gaan op een Sup plank.

Het was een gelaxte sfeer en ik voelde me tussen die 25 andere sportgekkies best wel thuis. Om 07.00 uur op staan op een zaterdag doe ik niet zo vaak maar als het voor een potje sporten is kan je mij wel wakker maken. Ik was dan ook blij dat iedereen er zo over dacht en de groep er zin in had.

We hadden geluk. Het was mooi weer. Ik denk dat Martine en Rianne de zon in hun draaiboek hadden staan van hun sportevent want hij ging om 08.00 uur schijnen en hield pas op toen we klaar waren rond 11.30 uur.

 

Trainen om hard te lopen

We startten met hardlopen. Martine gaf ons mee dat hardlopen een belastende sport is voor je lichaam en dat je dat eigenlijk niet zomaar moet doen. En dat terwijl hardlopen één van de sporten is die het meest ongetraind wordt gedaan. Een paar goede schoenen en gaan toch? Nou nee dus. Er komt nog heel wat bij kijken als je echt goed en effectief wilt leren hardlopen. Loopscholing wordt dat genoemd. Wat dacht je van recht vooruit kijken, de juiste plaatsing van je voeten en niet zo zwaaien met die armen? Er waren nog meer tips, die kan je terugzien in de video hieronder.

 

Suppen is fun en kracht tegelijk

Wie denk dat Suppen lekker relaxed op een bord staan is, heeft het mis. Puntje één, je moet een keer gaan staan en je angst om in het water te vallen los laten. Een mentaal dingetje meteen dus. En fysiek? Als je het een beetje goed wilt doen en wat vaart wilt maken heb je echt je hele lichaam nodig. Rianne legde uit hoe je van de kracht van je benen gebruik moet maken in plaats van je armen. Beetje bij beetje kreeg ik de slag te pakken en het ging echt voelen als een full body workout. Wat was het genieten op het water en hebben we onderweg veel met elkaar gelachen. En genoten van het zonnetje. Dat ook.

Na afloop kon ik zeggen dat ik er echt een lekkere workout op had zitten. Harlopen en suppen is echt een hele fijne combinatie eigenlijk. En natuurlijk hielp de goede organisatie, de goody bag mee naar huis en het enthousiasme van Martine, Rianne en Nikky ook enorm. Bedankt daarvoor!

Wil je zien hoe het event eruit zag en of ik nog het water in ben gevallen? Bekijk dan de video!

Wil je nog meer foto’s zien? Scroll dan even door het album op de facebookpagina van Cross My Heart blog.

En dan wachten we nu af tot de volgende keer dat Martine, Rianne en Nikky weer zo’n leuk sportevent organiseren…

 

INSPIRED BY NICOLE: DOOR SPORTEN WORD IK RUSTIG IN MIJN HOOFD

Ze wilt met haar blog minstens één van haar lezers overhalen om te beginnen met haar favoriete workout hardlopen die ze fantastisch en verslavend vindt. En… ze heeft net een marathon gelopen! Lees je mee met het inspirerende sportverhaal van Nicole?

 

Wie is Nicole?

Naam: Nicole van Batenburg
Woonplaats: Amsterdam
Leeftijd: 23 jaar
Studie: Communicatie Wetenschap @ Universiteit van Amsterdam (afstudeerrichting politieke communicatie)
Workout: Hardlopen, wielrennen en roeien.
En nog meer: schrijven voor Medium Magazine, CISV International, roeien bij de studentenroeivereniging A.S.R Nereus en artikelen en gedichtjes schrijven voor haar eigen blog, www.nicolesserendipity.com. 

 

Stilzitten zat er bij mij niet in

Vanaf jongs af aan was ik altijd al veel aan het bewegen en werd ik al snel door mijn ouders op hockey gezet omdat stilzitten er bij mij niet in zat. Ik hockeyde vier keer in de week en viel als het even kon na mijn eigen wedstrijd nog in bij de teams van vriendinnetjes. Altijd was ik buiten te vinden om te voetballen, te tafeltennissen in de achtertuin en op warme zomeravonden was het hele gezin in voor potje badminton bij ons op de stoep. In de winter gingen we skiën en in de zomer moesten we wel op vakantie naar een plek met veel natuur en water, zodat er gezeild, getennist, gefietst, gewandeld of gezwommen kon worden. Het woord ‘zonvakantie’ kwam niet in het woordenboek van mijn ouders voor.

 

Verslaafd aan hardlopen

Hoewel ik veel met sport bezig was, bleef ik altijd energie overhouden, tot aan het vervelende toe. Mijn ouders waren het op een gegeven moment zat: ‘ga maar mee hardlopen met mama, want ik word helemaal gek van dit hyperactieve gedoe!’ riep mijn vader op een dag toen hij mij het liefst achter het behang wilde plakken.

Door mijn omgeving werd ik altijd gezien als de ‘altijd vrolijke, prettig gestoorde maar gezellige Nicole’. Weinig mensen wisten dat ik in de tijd vanaf mijn vijftiende veel last had van slaapproblemen en sombere, negatieve gevoelens. Ik was altijd heel druk in mijn hoofd en legde de lat soms veel te hoog. Ik moest en zou presteren. Vaak dacht ik na over filosofische onderwerpen waar je je op die leeftijd helemaal niet mee bezig zou moeten houden en piekerde ik over van alles en nog wat.

Ik schreef het ene na het andere dagboek vol met mijn toekomstplannen en fictieve verhalen om mijn hersenspinsels de baas te worden, maar niks hielp echt om me helemaal happy te voelen en te kunnen slapen. De dokter adviseerde mij om veel buiten te zijn en te bewegen, en zo geschiedde: vanaf mijn 15e was ik, net zoals mijn moeder, verslaafd geraakt aan hardlopen. Dit bleek voor mij dé oplossing mijn drukke gedachtes even opzij te zetten. Sinds toen kan ik niet meer zonder en gaan mijn hardloopschoenen ongeveer overal mee naartoe.

 

Waarom kon ik ook niet zorgeloos tot 12 uur in bed liggen…

Hardlopen heeft mij heel veel geholpen, zeker in de tijd dat het allemaal wat minder met mij ging. Het is zonder twijfel mijn favoriete sport. Het gevoel dat het bij mij losmaakt is letterlijk alsof je even aan de drugs zit, ‘runnershigh’ wordt dat genoemd. Ik begon op mijn 19e met studeren in Nederland, na een hockey uitstapje naar Amerika, maar vond alles vreselijk en zat heel slecht in mijn vel. Ik voelde me niet op m’n plek, miste het buitenland, had last van concentratieproblemen waardoor het studeren niet lukte en ik miste het ontmoeten van mensen met een ander levensverhaal en visie.

Ik vond het hele studentenleven en de alcohol die daarbij kwam kijken in het begin verschrikkelijk, maar hoe verklaar je dat als je je bevindt tussen leeftijdsgenoten die gelukkig worden van drie keer in de week keihard zuipen en gemakkelijk kunnen leven van dag tot dag? Ik wilde dit helemaal niet. Het liefst rende ik, genoot ik van de natuur en plande ik mijn dagen zo vol mogelijk met van alles en nog wat. Ik miste in die tijd het hebben van een doel in mijn leven, zoals het winnen van een wedstrijd of toewerken naar iets leuks. Daarentegen was voor mijn gevoel iedereen in mijn omgeving beter dan ik. Waarom kon ik niet ook gewoon zorgeloos tot twaalf uur in mijn bed liggen, niks doen en lekker ontspannen net zoals de mensen om mij heen?

 

Druk van de maatschappij

Voor mijn gevoel werd er veel van mij verwacht op sociaal en educatief gebied. Het leek soms alsof ik mijn vrijheid kwijt was. Hoe suf het misschien ook klinkt; ik las het liefst een goed boek, studeerde in de bibliotheek, had een goed gesprek met een onbekende, wandelde s’ avonds laat door de stille stad of droomde over mijn ambities en soms wat maffe toekomstideeën.

Mijn omgeving maakte het accepteren van mezelf echter niet makkelijk, want hoe je het ook wendt of keert: de maatschappelijke druk die op onze groep ‘millennials’ wordt uitgeoefend is hoog. Jezelf constant vergelijken met anderen is bijna niet te voorkomen, zeker niet als je perfectionistisch bent. Ook ik had hier een handje van want naar mijn idee waren mijn beste vriendinnen allemaal slimmer, leuker, knapper, beter en getalenteerder dan ik. Doordat ik omringt was met naar mijn idee “perfecte mensen” was mijn zelfbeeld volledig ingestort. Vaak voelde ik me lelijk, dom en een mislukkeling terwijl ik altijd overal 100% voor wilde gaan. Vroeger maakte ik overal een wedstrijd van tegen mezelf en alles moest perfect gaan, dus toen ik te maken kreeg met wat tegenslagen kwam de klap hard aan. Waar moest ik nou nog voor gaan in het leven? Ik wist het even niet meer.. Ik was er helemaal klaar mee en besloot dan ook het roer om te gooien. Ik boekte een ticket naar Azië, en weg was ik: klaar om de wereld en het vrije leven te ontdekken.

love2workout - hardlopen

Sporten helpt me om op een ontspannen manier te leven

Natuurlijk was dit vluchten voor mijn gedachtes en dat constante gevoel van moeten presteren niet de oplossing. Ik was gewoon even van het spoor geraakt omdat ik niet wist hoe ik moest omgaan met mijn drukke, prestigieuze en soms wat chaotische persoonlijkheid. Sport helpt mij om daarmee om te gaan. Hoewel veel mensen sport enkel zien als een middel om een goed figuur te krijgen of om gezond door het leven te gaan, is het voor mij veel meer dan dat. Toen NRC Handelsblad Tom Dumoulin citeerde met ‘dat hij dat afzien alleen maar leuk vond en het hem een kick gaf’ dacht ik ‘yes, er zijn meer gekken die het leuk vinden om hun eigen grenzen op te zoeken!’

Het toewerken naar een sport-gerelateerd doel -op korte of lange termijn- helpt mij om in het dagelijks leven beter te functioneren en op een meer ontspannen manier door het leven te gaan. Het helpt mij om me even vrij te voelen van mijn drukke leventje en om te genieten van de buitenlucht en omgeving. Ik kan mezelf blijven uitdagen door nieuwe doelen te stellen in sport, kom telkens weer op nieuwe plekken en voel me hierdoor altijd fit.

 

De uitdaging die de marathon heet

Sinds kort heb ik ook een racefiets waarmee ik al meer dan 1000 km door Nederland heb afgelegd, bijna allemaal in mijn eentje. Ik vind het fantastisch om dit soort gekke, soms wat riskante avonturen te beleven, want er gebeurt altijd wel wat spannends of iets leuks. De ene keer drink ik een kopje koffie met oude omaatjes in Harlingen, en de andere keer geniet ik van een boterhammetje met pindakaas tussen de schapen ergens tussen de boerderijen van Noord-Holland. Hier en daar raak ik verdwaald in de middle of nowhere omdat mijn GPS leeg is en maak ik weer een harde valpartij mee, maar het levert goede verhalen op.

Het lijkt mij geweldig om een keer in mijn uppie naar Zuid-Frankrijk te fietsen, maar voor nu houd ik het bij Nederland en het toewerken naar mijn tweede marathon. Sporten in de buitenlucht zorgt naar mijn idee voor mooie, waardevolle herinneringen waarbij je gigantisch veel kan leren over jezelf en je eigen kracht en doorzettingsvermogen om ambities te bereiken.

Ben jij benieuwd hoe Nicole haar ‘road to the Amsterdam marathon’ gaat aanpakken en wil je met haar mee doen? Binnenkort zal ze schrijven over dit volgende doel op haar blog Nicolesserendipity. Ook kun je haar dagelijkse sportactiviteiten volgen op Instagram: nicolesserendipity.

 

 

 

6 TIPS TEGEN WORKOUT-ONTWIJKEND-GEDRAG

Je kent ze wel, die mensen die blijkbaar zonder probleem elke ochtend een stuk rennen of zonder pardon drie keer in de week een workout in hun schema schuiven. Hoe houden ze het vol? Hoe starten ze eigenlijk?  Waar komt die discipline vandaan? Ik moet het vaak uitleggen. Want ik ben er zo één. Maar dat is echt niet uit de lucht komen vallen. Ik heb voor mijzelf gewoontes, routines en uitdagingen gecreëerd. Het werk echt, mijn hoofd en lichaam willen een workout! Daarom heb ik zes tips op een rijtje gezet. Allemaal uit eigen ervaring.

 

1) Kies een workout die bij je past

Niets is moeilijker dan te beginnen aan een workout die je helemaal niet leuk vindt. Ik ben geen hardloper maar heb mezelf wel een tijdje gedwongen om het wel te doen. Langzamerhand ben ik erachter gekomen dat hardlopen niet mijn ding is. Ik ben van de afwisseling. Kracht, sprint, HIIT, voetbal, boksen, yoga en ja, ook hardlopen. Maar dan als onderdeel van de routine. Eén ding is wel belangrijk bij deze tip: probeer het uit!

 

2) Jouw startpunt is persoonlijk

Anderen zijn misschien sneller of sterker dan jij, maar dat is helemaal prima! Wees niet bang om je huidige niveau te omarmen en vanuit daar te beginnen en op je eigen manier stappen te maken. Beter te worden, sterker, sneller en gefocust. Gewoon beginnen en steeds iets meer uitdaging zoeken en elke stap verder of sneller of kilo meer (of minder) is er één!

 

3) Samen ben je sterker

Zoek een BFF. Je Best Bit Friend. Of je nou gaat rennen, aan krachttraining doet of een teamsport. Jouw BFF is er voor jou en andersom. Geen zin? Dan helpt je BFF je toch van de bank. Maak er een afspraak van. Ten alle tijde zullen jullie elkaar motiveren. De meer de één geen zin heeft, de harder de ander tegengas geeft om toch te gaan.

Wat je ook kan doen is je bij een groep aansluiten. Een bootcamp workout met je trainingsbuddy of je aansluiten bij een rengroepje. Belangrijk is dat je goed samen kan trainen. En… Je online familie is er ook voor je. Uit eigen ervaring kan ik je vertellen dat de uitdaging van 30 dagen sporten in de ochtend, juist is geslaagd door mijn social vriendjes. Elke keer weer een compliment als je het volhoudt en je stelt jezelf bijna verplicht te gaan zodat je er een foto van kan maken. Nee, nepfoto’s werken niet. Daar is mijn schuldgevoel echt te groot voor!

 

4) Zorg voor een plan

Een goed workout plan keeps you going! Dit kan je best aan een expert vragen als het op krachttraining aankomt want deze schema’s zijn bedoeld om je veilig naar een hoger niveau te brengen. Voor hardlopen kennen we allemaal Evy, de gewilde Belgische dame die je met regelmaat aanmoedigt met haar zachte Belgische stemgeluid. En hardloopschema’s naar 5 km toe zijn er genoeg te vinden op internet. Vaak vanaf beginners niveau. Start niet hals over kop als je denkt dat je veel langer en sneller kan lopen want hardlopen moet je goed opbouwen om blessures te voorkomen.

 

5) Bereid je voor op mindere dagen

Ok. Je doet je best. En het gaat goed. Je bent al een paar weken regelmatig aan het sporten en je houdt en vol. En dan. BAM. Een off day. Sommige dagen voelen niet als een workoutdag. En dat is normaal. Zoals met alles dat nieuw is zul je je makkelijke dagen en moeilijke dagen hebben. De ene dag heb je de motivatie van een tijger en de andere dag voel je je een slappe vaatdoek. Op de dagen dat je gezond en niet geblesseerd bent maar je gewoon geen zin hebt, probeer dan de motivatie uit je BFF te halen, je schema of uit je online familie. Het zal andersom ook zo zijn en jullie zullen elkaar dankbaar zijn.  Maar… het kan ook zijn dat je echt vermoeid bent in tegenstelling tot het ontbreken van motivatie, neem dan een ongeplande rustdag. Vaak is één dag al genoeg om je weer op te laden voor de volgende dag!

 

6) Zoek de afwisseling

Wie zegt dat je elke dag hetzelfde rondje moet lopen of dezelfde les op de sportschool moet volgen? Ben jij een gewoontemens? Zorg dan juist voor afwisseling in je workout, het helpt je over de plateaus (moeilijke momenten waarop je geen vooruitgang lijkt te boeken) heen. Zorg voor change of scenery, ontdek nieuwe routes en vind andere workouts uit.

 

Secret Tip nummer 7:

Nog een manier om er wat meer fun in te brengen? Verwen jezelf met nieuwe sportgear! Een nieuw paar schoenen, af en toe een lekker fris legging, of een legging met een printje. Heerlijk! En een ware beloning!